Bene est!

winterkost

2012-01-21T11:35:00.000-08:00

Niet dat het winter is, we hebben continue zacht weer, met af en toe wat regen. Vorige week hebben we tijdens een wandelingetje een half uurtje echt kunnen zonnen op een beschut plekje. Jas uit, mouwen en broekspijpen opgestrookt. De natuur denk ook dat het al voorjaar wordt, de vogels fluiten een end heen en je ziet hier en daar alweer knoppen! Maar toch heb je een enkele keer gewoon trek in wat steviger kost...Snert dus, Gelukkig kan ik hier alle ingrediënten vinden, hoewel er een iets andere worst in gaat. En met echte franse varkenspootjes!!

poelepetaat

2011-12-26T02:28:00.000-08:00

Zo, kerstmis zit er weer op! Mensen die me kennen weten dat ik er niet veel om geef...sterker nog, ik slaak altijd weer een zucht van verlichting als het januari is. (lekker weer op weg naar het voorjaar) Van huis uit heb ik het ook niet echt meegekregen: tegen alle overdaad besloot mijn moeder al vroeg om op kerstdag, bij wijze van protest, alleen stampot te eten en dat heb ook ik er (jaren) in gehouden.
Nu alleen oudejaarsavond nog...in Nederland was dat voor mij ook geen succesnummer. Het geweld en het lawaai van het vuurwerk, de stank...nee, geef mij Frankrijk maar: geen gillende keukenmeid te bekennen. Nou is Kerstmis hier eigenlijk nog een graadje erger dan in Nederland, een echt familie gebeuren maar wel met heel, heeel veel eten (en drank). Oesters, foie gras en champagne, ook (zelfs) mensen met weinig te besteden geven in mijn ogen bespottelijke bedragen uit aan eten drank en decoraties. Maar in een klein dorp als het onze is het veel makkelijker om het te negeren. Op oudejaarsavond wordt alles nog eens dunnetjes over gedaan. Maar hier in ieder geval geen vuurwerk! Wel uit eten met vrienden, of naar de reveillon georganiseerd door het comité des fêtes. Reken erop dat een maaltijd je daar minimaal 60 euro gaat kosten en in restaurants makkelijk het dubbele....
Vorig jaar aten we op oudejaarsavond met Franse vrienden, dit jaar zullen we het jaar uitluiden met Nederlandse vrienden. Dus stond ik gisteren de hele dag in de keuken: eerst de lunch, boudin blanc met appeltjes en een mâche met sinaasappel salade. Daarna heb ik een blanquette de veau gemaakt die ik invries voor oudejaarsavond en als laatste heb ik een pintade/poelepetaat ofwel parelhoen voor gisteravond. Zachtjes aanbraden met witte wijn, knoflookteentjes en dragon. Heel simpel met gestoomde brocoli en polenta... in al zijn bescheidenheid bijzonder lekker!

recept blanquette recept parelhoen

Maar gisteravond waren we dus met z'n tweetjes, gewoon in ons oude kloffie:

een mooi tafelkleed

Ruud ontdekt wat we eten

de afwas laten we even staan

Ruud port het vuurtje nog even op

...en Jeannet doet een dutje

En als muziek hadden we gonzales en gonzalez

et.....

2011-12-17T04:28:00.000-08:00

.....c'est fait!

passage

2011-12-13T04:02:00.000-08:00

Schande dat het zo lang geduurd heeft, maar hier is dan eindelijk weer een nieuw blogje. Er was ook niet echt heel veel nieuws te melden. Nou ja, in ieder geval geen zaken die spectaculair genoeg zijn om over te bloggen....
Ik heb geloof ik al eerder melding gemaakt van het feit dat we nog naar de notaris moesten voor de overdracht van een stukje grond achter ons huis. Dat is inmiddels allemaal voorspoedig verlopen en per september zijn wij de eigenaar van een strook grond van 4 bij 40 meter, die onze tuin met een zijstraatje verbindt. Dat is echte noodzaak want anders kunnen wij de tuin niet met groot materieel bereiken. (we zouden dan eerst met een tractor door het huis en over de cour moeten) Het weiland wordt gehuurd door een van de grotere boerenfamilies hier in Benest, het is een beetje een clan met wel drie of vier broers van de familie F., die overal stukken grond bewerken of koeien hebben grazen. Het was nog even afwachten wanneer zij aan de slag zouden gaan met het verplaatsen van het hek, zoals was afgesproken. Onze gepensioneerde buurman had er weinig fiducie in, de afgelopen drie jaar waarschuwde hij ons dat het misschien wel eens heel lang zou kunnen duren...

Hier komt uiteindelijk ons hek te staan, het prikkeldraad links langs de muur moet door de boer naar rechts verplaatst worden

Nou is het kopen en verkopen van grond inderdaad een verhaal apart in Frankrijk. Het lijkt wel een soort van heilige plicht om over de kleinste vierkante meters moeilijk te doen. De boeren hier in de streek spelen dan ook regelmatig landjepik. Je wandelt bijvoorbeeld over een openbaar stukje pad wat onderdeel is van een uitgezette wandeling en plotseling staat daar dan een hek. De verhalen die je hier van andere Nederlanders en Engelsen hoort over streken die er uitgehaald worden...
Zo was er een vriend van ons die een klein stukje land zou gaan kopen, aansluitend aan zijn kleine tuin. Nou ja, land...eigenlijk meer een postzegeltje. Alles leek helemaal rond, de koopacte zou getekend worden...tot er ineens een boer op de stoep stond bij de notaris die onze vriend belde dat deze boer claimde dat hij dit stukje grond al jaren 'in gebruik had' en dat hij daarom het eerste recht van koop had. Hierna vervoegde deze boer zich bij de eigenaar die hij onder druk zette door achterstallig even tien jaar huur aan te bieden...Om een heeel lang verhaal kort te maken: onze vriend is gelukkig niet van gisteren en wist uiteindelijk met een mix van boosheid en vriendelijkheid en de juiste argumentatie de notaris te overtuigen dat de koop gewoon door zou moeten gaan...wat uiteindelijk dan ook gebeurd is. (Het scheelde daarbij natuurlijk dat zijn frans erg goed is)
Dit soort verhalen maken je natuurlijk wel een beetje ongerust maar aan de andere kant weten we ook dat je zaken soms een beetje op z'n beloop moet laten...Dus toen er zo ongeveer half oktober nog altijd niets gedaan was ben ik op mijn dagelijkse wandelingetje maar eens langsgelopen. Eerlijk gezegd wist ik niet eens of ik wel de juiste broer voor me had, ik ken ze wel alle vier (en zij kennen mij van de club en de diverse feestmaaltijden hier in het dorp) Maar op het moment dat ik begon over het verplaatsen van 'les piquets' wist hij precies wat ik bedoelde...Dus spraken we af dat ze midden november (lees eind november) aan de slag zouden gaan.
Tja, hoe loop dit verhaal verder af? Zijn ze al aan het werk geweest of moest ik ze nog achter de broek aan zitten...
wordt vervolgd

familiebezoek

2011-09-30T07:20:00.000-07:00

En toen was het alweer veel te snel voorbij.....

We hadden de hele week geweldig weer: heerlijk warm met een stralende zon. Het zal Jeff z'n eerste echte herinneringen aan het huis van Oma en Opa in Frankrijk geven: poedelen in het zwembadje, vuurtje stoken, koeien, kippen, het gekukel van de haan, op de tractor, overal vlinders en vogels, zelf bosaardbeidjes, frambozen en kerstomaatjes plukken....

We hebben er met z'n allen van genoten!

het geleende zwembadje

Als je maar lang genoeg geduld hebt...

Mamma, ik wil zwemmen!

Toch nog wel een beetje koud...

Bij boer Marc

Mij krijg je d'r niet meer vanaf!

resultaat

2011-09-15T05:47:00.000-07:00

De zomerkeuken is nog niet helemaal klaar, twee van de drie muren en-een-stukje- zijn gevoegd. Maar voorlopig laat ik het daar even bij...Ik heb voldoende geoefend om de muur in de keuken aan te durven, maar eerst liggen er eerst nog allerlei aan kleine klusjes voordat we familiebezoek krijgen.....

les plats que plus personne ne veut faire

2011-08-27T11:32:00.000-07:00

Een van de belangrijkste redenen om van Frankrijk te houden blijft voor ons het eten. Er waren jaren dat we op vakantie twee warme maaltijden per dag konden wegwerken. En over de vonst van dat ene geweldige restaurantje kunnen we (nog altijd) jaren nakauwen...Met de keuze voor de Charente als woonplek zitten we wat dat betreft niet helemaal goed. Er is door heel Frankrijk duidelijk een beetje een malaise gaande, de mensen hebben nou eenmaal minder om uit te geven en ook hier wordt er beknibbeld aan de tijd waarin er geluncht mag worden. Dit heeft geleid tot sluiting van kleinere restaurants en tot het goedkoper produceren van maaltijden. Een bekend documentaire programma kwam erachter dat er plaatsen zijn waar diepvries kant en klaar maaltijden voorgezet worden onder het mom van fait maison....! Gelukkig hebben we hier wel regelmatig onze feestmaaltijden, en hoewel dat culinair gezien niet altijd van de grootste kwaliteit is blijft het gezamelijk eten met vrienden en buren een goede vervanging. Gisteren waren we in Limoges om inkopen te doen, dat is een uur rijden dus is er meteen een goede smoes om te gaan lunchen. Nou waren we daar al vaker, Limoges is een fijne stad, net groot genoeg en levendig maar zonder opgefokt te zijn. Maar het lukt ons niet altijd helemaal tevreden terug te komen. We waren dit keer op weg naar een klein Portugees restaurantje waar we de vorige keer gegeten hebben. Twee tafels waar je samen met de plaatselijke loogieter aan zit, en waar de baas en z'n vrouw zelf ook aanschuiven. Eén menu, goedkoop en simpel.
Op de weg er naar toe kwamen we echter lang een ander zaakje, wat ik mij van de vorige keer niet kon herinneren, dus allez!
Bij binnenkomst wordt je door de eigenaar en chef zelf verwelkomt, hij legt je uit dat er drie buffetten zijn: een met charcuterie, een met salades en een met warme voorgerechten. Allemaal zelf gemaakt! Voor €9,80 mag je opscheppen wat je wil...maar voor een paar euro meer heb je een volledig menu wat inhoudt: de voorgenoemde buffetten + een hoofdgerecht + kaas + desserts a volontiers.....Allemaal door de chef zelf bereid tot aan de zalm die hij zelf rookt. De gerechten op het menu zijn allemaal uit de ouderwetse Franse keuken: stoofpotten zoals langue de boeuf, varkenspootjes, blaquette de veau en provencaalse vispotjes, te veel om op te noemen.
Natuurlijk konden we het niet laten een volledig menu te nemen, maar zelfs met zeer grote honger zou je echt al genoeg hebben aan het buffet!
Op een bepaald moment kwam de chef even langs om een praatje te maken, hem werd gevraagd hoe hij dat voorelkaar krijgt: zoveel kwaliteit voor zo'n lage prijs: "ach", zei hij "vlees wat je in stoofpotten verwerkt hoeft niet veel te kosten, het gaat 'm om de smaakmakers. En ongerookte zalm is ook veel goedkoper...op die manier kun je de prijs laag houden..." Een van de andere klanten merkte op dat dat dan wel veel tijd kost, dus als je dat mee zou rekenen: "och meneer, ik ben gepensioneerd, ik doe dit voor m'n plezier"

bikkels

2011-08-21T08:46:00.000-07:00

Hoewel het hier eigenlijk veel te heet is om een voet voor de andere te zetten zijn we begonnen met het uitbikken van de voegen in de zomerkeuken. We hadden hier (in ieder geval volgens de fransen) een slechte 'Engelse' zomer. Ik vond dat eerlijk gezegd best meevallen...nog altijd stukken beter dan de gemiddelde Nederlandse zomer! (en dat al vanaf het hele vroege voorjaar) Nu zijn de temperaturen weer 'au normal' en dus eigenlijk weer net iets te heet...Maar in de zomerkeuken is het gelukkig redelijk uit te houden, wel buiten maar niet in de zon. En omdat ik wil oefenen met voordat ik aan het voegen van de muur in de keuken ga beginnen, moesten we toch eerst bikken....

Het is altijd fijn om zo'n klus niet in je eentje te doen!!

Muur I, klaar om gevoegd te worden. Nog drie muren te gaan dus....

De Fransen hebben een uitdrukking voor Nederlandse vrouwen: costaud = potig. Bikkels dus!

raadsel

2011-08-06T10:28:00.000-07:00

Het koken in de nieuwe keuken is echt een waar geluk! Nu bijna alles op z'n plaats staat, blijkt de hoeveelheid kastruimte precies goed. Alles staat overzichtelijk naast elkaar dus geen diepe kasten waar je eerst alles uit moet halen om een pan te pakken. Een heerlijke werkhoogte en eindelijk eens voldoende werkblad! De dagelijkse voorraad, koffie etc. bij de hand en de rest in de bijkeuken of in de cave. Ook de ijs- en vrieskast blijven in de bijkeuken, zodat de keuken echt een woonkeuken blijft. Jarenlang had ik niet meer dan tweëeneenhalf gasje tot m'n beschikking (nou ja twee gasjes en een electisch kookplaatje), dus dit toestel met wel 6 gaspitjes (!) is een ware luxe...Toch is het altijd even wennen, zo'n nieuw toestel. Welke pitjes horen bij welk knopje, wat is z'n hoogste stand, welk gasje is laag genoeg om te sudderen...Dus gebeurde het al een paar keer dat ik een gasje uit liet gaan. De vraag was wel of dat kwam door de afstelling of doordat ik het knopje de verkeerde kant op draaide. Gelukkig zit er een thermobeveiliging op zodat er geen gevaar van ontploffing was, maar irritant was het wel! Ik snapte er niets van.....En toen deed ik tussendoor even het kastdeurtje van het buffet dicht: en jawel het gasje ging uit! Nog een keer en inderdaad, het sluiten van het deurtje had invloed op het gas! Het was dus een kwestie van druk of liever gezegd de onderdruk die maakte dat het gas werd uitgeblazen. Kwestie van een paar gaten boren in de kast onder het gastoestel zodat er voldoende airflow is.
Vandaag kwam Terry de laatste hand leggen aan de keuken:

Et voila!

porte fenetres jour deux

2011-07-16T06:36:00.000-07:00

Na een eerste kopje koffie snel aan de slag en al om 11.30 waren ze klaar!!

porte fenetres

2011-07-15T11:08:00.000-07:00

Toen we het huis net gekocht hadden was het plan de beide ramen naar de cour toe te vervangen door deuren. Maar al snel kwamen we met de beide benen weer op aarde.....er was al meer dan genoeg te doen. Nu waren we op het 'point of no return' gekomen. Op het moment dat de isolatie aangebracht is zal het weliswaar niet onmogelijk, maar wel een stuk lastiger worden. We vroegen daarom onze vriend Raymond om een devis: zijn inschatting was twee dagen werk voor twee man met assistentie van Ruud à 15 euro per man per uur, èn hij had nog wel wat geschikte hoekstenen voor ons. En zoals het hier soms kan gaan, nadat onze beslissing genomen was was het "tja, dan wordt het wel september, na de vakantie of net voordat ze op vakantie zouden gaan, de 15e en 16e juli" (dat was vorige week)

De ruwe hoekstenen

En dus stonden ze vanmorgen om 8 uur op de stoep. Voor alle duidelijkheid: ze maken alleen de opening en de nieuwe hoekstenen, de deur moeten we daarna door een menusier op maat laten maken.

En weer valt het me op, wat zijn de fransen toch harde werkers en wat hebben ze een plezier in hun werk! Ik heb het hier natuurlijk wel over de artisans, voor de gemiddelde bankbediende zal dat heel anders kunnen liggen.

Het deed me wel een beetje denken aan het bouwen van de pyramides. Je begint met een globaal idee en met veel nadenken en improviseren krijg je een steen die je met z'n drieën niet kan tillen toch op de millimeter precies op z'n plaats!

Het doorslijpen van de stenen en het prepareren van de goot waar de onderdorpel in moest komen gaf een hoop kabaal, op een bepaald moment waren alle drie de mannen met zwaar gereedschap een hoop stof aan het maken.

En midden tussen al dat geweld ligt onze Jules, precies daar waar heen en weer gelopen moet worden. Ze moeten de hele tijd over hem heen stappen, wat ze vol verbazing dan maar doen.

Morgen 8 uur gaan we de klus afmaken!

bloody heavy bastard

2011-07-07T12:52:00.000-07:00

Dat is de naam die Stephen onze keuken heeft gegeven. Het eiland alleen weegt 250 kilo!

Eindelijk!

finale

2011-06-30T02:46:00.000-07:00

Pfff het was spannend...maar tegelijkertijd ben ik blij dat het afgelopen is! Het kost eigenlijk teveel tijd om iets dergelijks helemaal te volgen. En zelfs dat deed ik eigenlijk niet. Heel vaak hield ik er na het eerste deel dus voor de uitslag mee op, om daarna de volgende dag op internet te kijken wie er uit lag....

Nu is de vraag wie de X factor heeft:

voir

of

voir

halve finale

2011-06-26T03:25:00.000-07:00

Maryvette Lair, toch wel een beetje mijn favoriet, ligt eruit....

kijk video

eruit

2011-06-20T05:39:00.000-07:00

Ook Sarah Manesse ligt er uit...

bekijk video

nix factor

2011-06-10T01:17:00.000-07:00

En weer is er een uit: Florian Giustiniani.
Als hij nog een paar jaartjes ouder is past z'n stem misschien wat meer bij z'n uiterlijk.....
Florian

(klik op de link voor een van z'n uitvoeringen)

de mens is wreed maar de natuur ook

2011-06-02T01:39:00.000-07:00

Vanaf het moment dat we dit huis betrokken, nu zo'n twee jaar geleden, zijn we in een strijd gewikkeld geweest met de zwaluwen die het toen bewoonden. Ik kan me nog het moment herinneren, voorjaar 2009, dat ik uit het raam keek en voor het eerst de aankomst van een groepje van vier á vijf zwaluwen zag, die zich luid kwetterend uitleefden op de binnenplaats.
Alle hoekjes bekijkend, door het ene raam van het kleine zoldertje naar binnen en door het andere weer naar buiten vliegend. Prachtig! Toch kwamen we in de knel toen ik dat jaar de zomerkeuken inrichtte, zij voelden zich duidelijk bedreigd en vertrokken naar de stal, waarvan we de deur eigenlijk altijd open hadden staan en maakten daar een nieuw nest. Vorig jaar herhaalde dit zich, alleen hadden wij intussen (met enige schaamte) de nesten uit de zomerkeuken weggehaald, waardoor ze weer naar de stal vertrokken. Drie nestje hebben ze vorig jaar gemaakt en 'onze zwaluwen' waren een van de laatste groepjes zwaluwen die naar het zuiden vertrokken. Het is dan plotseling heel erg stil op de binnenplaats! Ook dit voorjaar was er weer hetzelfde ritueel van herkenning en het 'in beslag nemen' van hun oude woonplaats. Maar ook dit keer moesten ze weer verkassen, omdat we de deur van de stal nu wel dicht houden in verband met de opslag van al het materiaal daar. Maar gelukkig besloten ze al snel zich te nestelen op het zoldertje...Het leuke is dat ze hun eigen gebied claimen, maar ook gewoon bij ons de slaapkamer invliegen, zo 's morgens om een uur of zeven!

En toen was het gisteren opeens stil, geen zwaluw te bekennen, wel vond ik in het gras, vlak voor de opening waar ze altijd door naar binnen vliegen, een viertal veertjes....Ik verdenk het roofvogel paartje (valkjes?), dat hiernaast in de schuur van de buren woont, ernstig van burenmoord...

sterren

2011-06-01T01:21:00.000-07:00

Nee, niet aan het firmament...op het tv scherm! Ook hier in Frankrijk doen ze aan X-factor en ik moet bekennen dat ik helemaal verkocht ben! (zelfs Ruud kijkt mee!) In Nederland ergerde ik me altijd aan de jury en de harde oordelen. Die relnicht die iemand gewoon in zijn gezicht uitlacht. Afschuwlijk...

Dat is hier gelukkig anders. Ze zijn op z'n Frans' beleefd en omzichtig, maar wel met opbouwende kritiek. Natuurlijk is ook hier wel het spel tussen de juryleden Henri Padovani (ooit bandlid Police) en Olivier Schultheis (compositeur, réalisateur-arrangeur & chef d’orchestre) wat opgevoerd wordt. Maar de andere twee juryleden, Veronic Dicaire (chanteuse et comediënne) en Christophe Willem (was zangleraar voordat hij in 2006 een andere contest Nouvelle star won en nu een van Frankrijks grootste zangers) zijn erg aimable en goede coaches.

Gisteravond waren we aan de laatste zes. Deze drie jongens en drie meisjes hebben stuk voor stuk geweldige stemmen, we hebben ze de laatste weken ook echt zien groeien. Ze moeten alleen geen engelse liedjes zingen want dat de manier waarop ze dat uitspreken....

Toch zal het moeilijk kiezen worden. Marina D'Amico (17 jaar) die zeker een grote kans maakt, heeft een uitzonderlijke (misschien wel de beste) stem, maar ze heeft geen uitstraling, weet zich geen houding te geven en ik heb niet de indruk dat ze er van geniet....
Florian Giustiniani heeft het uiterlijk waar alle jonge meisjes voor vallen met een stem van een volwassen man, een soort van Justin Bieber sings Engelbert Humperdinck.
Matthew R. Barker (inderdaad overgevlogen uit Engeland waar hij in de halve finale van X-factor daar, eruit gegooid werd) De Fransen lopen met hem weg...(maar wij dus niet).
Sarah Manesse: een beetje dingue (gek), en misschien wel net iets te gek voor de Fransen.
Maryvette Lair, nu al een topartiste, mooi en intelligent! En Raphaël Herrerias een geweldig vertolker van het franse lied. Een echte schoonheid (al zeg je dat niet zo snel van een man) maar helaas viel hij deze keer af. Het oordeel van de jury was dat er weinig groei zat in zijn optredens. Jammer.....
Raphael

een fluitje

2011-05-15T10:45:00.000-07:00

Oplettende lezers zullen zich afvragen wanneer er nou eindelijk eens een blog komt met daarin een foto van de nieuwe keuken.

Helaas was er door allerlei verschillende omstandigheden weinig schot in de werkzaamheden. Het is de hele tijd al moeilijk om aan de slag te gaan/blijven. Er is altijd wel iemand die onverwacht even langs komt voor een kop koffie en een babbeltje, of we worden uitgenodigd voor een apéro (borrel), of we hebben de clubmiddag met repas (maaltijd). We hebben nog een aantal leuke wandelingen gehad, een waarbij we een bezoek aan een Alpacaboerderij brachten en een andere wandeling hier in de buurt, waarbij wij voor de eerste keer de begeleiders waren!!

si mignon!

Heel vaak kwam het er toch op neer dat we gewoon geen zin hadden (mooi weer, lekker in de tuin werken of juist lekker niets doen in de zon). Toch kwam er langzaam maar wel zeker schot in de zaak...

....En toen sneed Terry (de timmerman die de keuken maakt) een stukje van zijn duim af en werd ook aan die kant het werk stilgelegd. Waardoor er voor ons weer geen stok meer achter de deur was om hard door te werken. Zo ben je dus snel een paar maanden verder!

Vrijdag was het dan zover, het aanrechtdeel was klaar op de kleur van de knoppen na. We gingen dus nog een laatste keer langs om daarover een beslissing te nemen.

Maar we werden allebei mopperig wakker, een bui maakte zich van ons meester, waardoor we in een felle discussie terechtkwamen...die er uiteindelijk toe heeft geleid dat ~~we het bijltje er bij neergooien~~ we de hele boel omgooien. Het probleem met de keuken was eigenlijk altijd al dat hij op de verkeerde plaats zat, aan de straatkant waar het toch af en toe flink lawaaiig kan zijn en waar het aanrecht onder het raam zou komen te staan. Leuk om naar buiten te kijken, maar door de dikke muren onmogelijk om over het aanrecht te reiken en het raam open of dicht te doen. (laat staan de ramen te lappen) Maar eigenlijk wilde ik natuurlijk gewoon de keuken aan de tuinkant. Met het storten van de vloer en de plaats van de afvoer hadden we onszelf klemgezet, dit leek de enige mogelijke plaats voor de keuken.

Tot ik vrijdag opeens 'het licht zag'!

Het was wel degelijk mogelijk om een afvoer in de achterkamer te maken, zonder in de vloer te hakken (waar de vloerverwarmingsbuizen liggen). Immers achter de muur, in de bijkeuken, lag nog een afvoer + waterleiding en electra. Alles dus klaar voor aanleg! Natuurlijk leverde dit alles nog meer discussie op want Ruud had zijn zinnen gezet op zijn woonkamer achter. Maar al met al hebben we toch de beslissing genomen want het heeft zoveel voordelen.

En het levert maar weinig extra werk op want er zit al een gat in de muur tussen de toekomstige keuken en de bijkeuken. Zelfs het weghalen van de twee zijstenen (jambages) van oude (afgekeurde) open haard had uiteindelijk toch gedaan moeten worden. Want deze gaan we weer gebruiken voor de andere open haard in wat dan nu de woonkamer/bibliotheek gaat worden. Ook weer zo'n klus waar we al langer flink tegen opzagen.

Maar met de energie van de genomen beslissing gingen we vandaag redelijk voortvarend aan de slag.

Door afwisselend met een grote moker tegen de zijkant te slaan en met het breekijzer te wrikken was het mogelijk om ze langzaam maar zeker uit de muur te krijgen.

Een enkele steen weegt zeker zo'n 100 kilo, dus die til je ook niet even op..Maar wie niet sterk (genoeg) is moet slim zijn. Met een constructie van een houten plaat met daaronder van die verrijdbare plantenrekjes lukte het ons om ze (heel voorzichtig) bij de andere haard te krijgen.

Een fluitje van deux centimes...

lac du pardoux

2011-04-25T23:22:00.000-07:00

Deze zondag hadden we een speciale wandeling.

Nature et Accueil (onze wandelgroep) was uitgenodigd door de wandelgroep van Chabanais en dus togen we gezamelijk naar de Limouzin. Normaliter wandelen we 's middags vanaf twee uur (in de winter, voor- en naseizoen) of, in de hitte van de zomer, in de vroege morgen of 's avonds vanaf een uur zeven. Gemiddeld wandelen we zo'n drie uur.

Dit zou een hele dagwandeling worden, met een pique-nique tussendoor. 12 kilometer in de ochtend en 's middags nog 8 kilometer. Vanaf de brug om het hele linker deel van het meer heen, klimmen en dalen, over kleine paadjes en door prachtig gelegen kleine dorpjes. Een mooi natuur- èn recreatiegebied.

Een impressie:

nature

2011-04-11T01:08:00.000-07:00

Door het prachtige weer van de afgelopen weken is de natuur er vroeg bij. Hier wat foto's van de bloemen en planten die we gisteren langs ons wandelpad tegenkwamen:

Bij elke bijzondere bloem verteld Martin ons de naam, die ik prompt weer vergeet (ik verwacht altijd dat hij me nog eens gaat overhoren). Behalve het laatste bloemetje, wat we zelf ook in de tuin hebben: dit is een Muguet.

Een oude gewoonte is hier om dit bloemetje op 1 mei aan oudere familieleden/buren aan te bieden. Zo'n verhaal erbij helpt mij dan meteen de naam te onthouden!

Er zijn veel wilde orchideeën in het gebied waar we gisteren liepen. Die worden over het algemeen een beetje geheim gehouden, want er zijn altijd mensen die daar een slaatje uit willen slaan. Het schijnt dat vooral de Nederlanders daar een handje van hebben, zo vertelde Martin (zelf van Nederlandse komaf) En het rücksichtlös plukken van wilde bloemen heeft al heel veel schade aangericht.

koeie koeie

2011-04-07T23:49:00.000-07:00

Nu de zomer weer is begonnen (ja echt wel!) is het weiland achter ons huis voor de koeien.

Deze Charolais koeien worden voor hun vlees gefokt, wat als leuk voordeel heeft dat ze als familie bijelkaar kunnen blijven staan. De kalfjes mogen dus lekker moedermelk blijven drinken. En pappa staat er ook bij.

We zullen maar geen gebruik maken van ons recht van overpad....

klaar voor de zomer!

2011-04-03T09:27:00.000-07:00

Elke dag werken we zeker wel een paar uurtjes in de tuin. We hebben drie pruimenboompjes geplant en de frambozenstruikjes schieten de grond uit! De meeste stapels takken zijn in vlammen opgegaan....maar daar zijn weer nieuwe stapels, voornamelijk braam en klimop, bijgekomen!

De grote esdoorn die vorig jaar al tot 5 meter hoogte was afgezaagd ligt nu in een flink aantal gigantische blokken.

Binnen is het een ander verhaal: het isoleren van de muren gaat een stuk moeizamer...maar we moeten aan de slag blijven want volgende week wordt de keuken geleverd...Dus zijn we 'blij' als het een dagje minder is...(dan hebben wat minder de drang om naar buiten te gaan)

Alle electra en waterleiding netjes weggewerkt...we hebben nog een weekje voordat de keuken geleverd wordt!

Voor alle zekerheid heb ik toch maar de zomerkeuken in orde gebracht. De muur waar ik vorig jaar al een klein stukje stuc vanaf had gepeuterd is nu helemaal schoongebikt. klaar om gevoegd te worden (waarschijnlijk volgend jaar pas)

Ruud droomt

2011-03-23T04:12:00.000-07:00

mamie

2011-03-20T04:24:00.000-07:00

Hier een foto voor Jeff, mijn kleinzoon.

quiz

2011-03-13T01:30:00.000-08:00

Wat zie je op deze foto: (meerdere antwoorden mogelijk)

O een zwembad
O een grote compostbak
O een ex-bamboeberg
O een vijver
O een pierenbadje

Antwoord: allemaal goed!
Toen we dit huis kochten vertelde de vorige eigenaar dat hij wat takken en ander tuinafval erin had gegooid; buren vertelden ons dat het een kinderzwembadje van dokter Petit was; wij vulden het verder aan met honderden bamboestaken. Maar gisteren toen het onderste laagje gecomposteerde aarde zichtbaar werd bleek dat op de bodem van deze kuil (met een diameter van ca. vijf meter) wel degelijk een betonnen vloer lag! Verder scheppen leerde ons dat er geen opstaande rand aan zit, hoe het dus als zwembad/vijver heeft kunnen functioneren snappen we niet helemaal. Maar we hebben nu wel grootse plannen voor een vijver/pierenbadje....!

foto

2011-02-28T02:33:00.000-08:00

Het voordeel van isolatie tegen de wanden is dat er allerlei lelijke buizen en zo achter verstopt kunnen worden...het nadeel daarvan is weer dat het een hele puzzel is om dat allemaal tegelijktijdig aan te leggen...

vlinders

2011-02-25T08:33:00.000-08:00

Nog geen foto van het werk aan de isolatie, daar zijn we wel mee bezig, maar die eerste paar stukken zijn altijd wat moeilijk en moet er veel nagedacht worden over hoe het aan te pakken...
De weersvoorspelling was niet best, maar gelukkig klopte er niets van! Dus waren we vanmiddag weer in de tuin in de weer. De berg bamboe slinkt nu aanzienlijk:

toen

We vonden op een van de plantjes in de tuin een hele kolonie (?) rupsen:

chenilles

Melitaea cinxia

Als het goed is komt daar deze vlinder uit, we hopen dat ze de voorspelde koude inval zullen overleven of beter, dat ook die voorspelling niet uitkomt!

sjouwwerk

2011-02-14T08:06:00.000-08:00

En toen was het dus in een piep gebeurd....Nou ja, we hadden gedacht er drie uur over te doen maar we waren al in anderhalf uur klaar!

van een lege ruimte

onder het toeziend oog van madame P.

naar een volle ruimte

En de buurman, die we eigenlijk alleen van gezicht kenden, wilde niet weten van betaling! Behalve dan in de vorm van een lekker stuk appeltaart!

tuinwerk

2011-02-13T04:29:00.000-08:00

Het is de afgelopen week heerlijk weer geweest, we konden zelfs 's middags in het zonnetje buiten op de binnenplaats eten! We zijn daardoor ook heel ~~erg bruin geworden~~ opgeschoten in de tuin. We hebben de laurier gesnoeid, dit is eigenlijk een haag maar was bij ons uitgegroeid tot (meerdere) hoge bomen die vooral heel veel zuiderlicht tegenhielden.

zo netjes is hij bij ons ook nu nog niet

Verder hebben we een (dood) appelboompje gekapt en een wild opgeschoten taxus en veel klimop weg gehaald. Er liggen nu dus weer nieuwe stapels takken voor een lekker kampvuur. Maar eerst moet het nog drogen, om de buren (en onszelf) niet te verstikken van de rook. De grote stapel bamboescheuten is juist alweer aardig geschrompen. Ik maak van de versnipperde bamboe slingerpaadjes.
Het is gek dat, toen ik de tuin voor het eerst zag, ik vooral door de wildheid en de vele klimop betoverd werd...maar nu een paar jaar verder kijk ik toch met andere ogen. De klimop is funest voor de muren en verstikt al het andere wat er groeit. Dus moeten we het wel verwijderen, maar wees gerust, het zal nooit een nette tuin worden....

We kregen van de buurman frambozenstekjes, maar het blijkt moeilijk om een goeie plek ervoor te vinden. Dat klinkt gek met zo'n grote tuin, maar het probleem is dat op de stukken waar er voldoende zon is, er nog bamboewortel in de grond zit en dat haal je er niet zomaar even uit....Maar de beste man had het al voor de derde keer aangeboden, dus ~~konden~~ wilden we geen nee zeggen! We planten ze nu maar op een plek waar iets meer schuduw is om ze later, nadat de grond mechanisch is omgeploegd (en we de wortels wel kunnen verwijderen), te herplanten...

Morgen komt er een eind aan het werken in de tuin, niet dat het weer heel veel slechter wordt (wel iets), maar omdat het isolatiemateriaal dan geleverd wordt! Welgeteld 19 ton aan hout, hout/hennepplaten, fermacelplaten en 64 zakken cellulosevlokken....
Maar dat moet dus ook allemaal naar binnen gesjouwd worden....
Ecohabitat levert een extra man naast de chauffeur en een overbuurman komt helpen. Maar een zware klus gaat het zeker worden!
En dan kunnen we dus aan de slag.
Behalve dinsdag want dan hebben we een etentje met een groepje nederlandse vrienden en behalve vrijdag want dan gaan we naar Angouleme voor een ecobeurs, en behalve zaterdag wat dan hebben we een vergadering van Nature et Acceuil- met etentje....
O, en we moeten ook nog naar de notaris om de overdracht van de oprijlaan aan de achterkant te regelen....
pff.

rust en stilte

2011-01-22T02:34:00.000-08:00

Het is al weer veel te lang geleden dat ik een blogje postte...Er gebeurt hier ook niet zo veel...Het wachten is op de levering van het isolatiemateriaal zodat we weer aan de slag kunnen.
Ik wilde jullie niet vervelen met het zoveelste verhaal over een maaltijd met champagne en oesters (oudejaarsavond), het weer (van heel koud tot bijna voorjaarsachtig), de griep (Ruud is herstellende) de talloze kleine klusjes die we maar niet afkrijgen of zelfs niet eens beginnen (ramen schilderen, wc beneden aansluiten) en de enkele klusjes die we wel afmaken (snoeien van de boom en opruimen van de binnenplaats) en wat al niet meer...
Gisteren kregen we een telefoontje van Francis, de president van de wandelclub of we zitting willen nemen in het bestuur! Toch wel een teken dat we aardig zijn geïntegreerd denk ik...
Volgende week is de l'assamblée générale (jaarvergadering) met de verkiezing van het nieuwe bestuur, en natuurlijk met een maaltijd na! Verder ga ik waarschijnlijk samen met Bernard een blog maken voor 'Les Benestois' (de inwoners van Benest)...Toen we naar Frankrijk vertrokken was dat met de intentie om ons een beetje terug te trekken, maar ja het zit kennelijk in de aard van het beestje om actief en betrokken te zijn...

mijlpaaltje

2010-12-17T01:01:00.000-08:00

Vraag het aan iedereen die naar Frankrijk wil verhuizen én aan iedereen die hier al woont of een vakantiehuisje heeft: hoe belangrijk is het hebben van een open haard? Ik denk dat het in een lijstje van wensen wel heel erg hoog staat. En dan hebben we het nog niet eens over de noodzaak van verwarming, maar meer over de sfeer die een brandende haard in huis brengt. Maar het was, hoewel we over 4 (functionerende) open haarden beschikken (en nog twee die niet meer te gebruiken zijn) nog niet een keer voorgekomen dat we de haard beneden aan hebben gestoken...Dat had natuurlijk zo z'n redenen: het is echt beduidend minder efficient, dus gaven we in de woonkamer boven de voorkeur aan een kachel(tje). En er moest toch eerst nog wat aan geknutselt worden voordat de haard beneden zou kunnen werken. En deze winter hebben we natuurlijk onze centrale verwarming. Maar nu vonden we het toch tijd worden, vrijdag komt de buurman (die van het manoir) een glaasje drinken en om die nou boven te ontvangen...Dus hebben we 'de salon' in orde gebracht, een vloer gelegd in de open haard, nog wat hout gekloofd, et voila.

Een klein proefvuurtje!
Jules vond het natuurlijk ook geweldig. Hoe meer (stralings)warmte hoe beter. Dus ging hij lekker op z'n kussentje zitten genieten....tot hij besloot om toch maar een dichterbij te gaan kijken: hij liep tot heel dicht bij het vuur en draaide zich daarna om, z'n staart achter zich aan slepend. Gelukkig zaten we ernaast want door snel ingrijpen konden we voorkomen dat z'n staart in de fik vloog. We durven hem dus nu niet alleen te laten als de haard brand.

KARAOKE

2010-11-21T09:14:00.000-08:00

In Nederland zou je ons met geen honderd paarden naar iets dergelijks krijgen, maar hier is alles toch net even anders. En met het gebrek aan andere 'culturele' evenementen neem je ~~alles~~ veel voor lief...
Maar het zou een gebeurtenis boven verwachting worden!
Er waren veel meer dan honderd mensen op af gekomen. (er was zelfs een wachtlijst) Het comité des fêtes had dan ook uitgepakt: een echte DJ met een lasershow én commerciele paellakoks! Een leuk publiek, lekker gemixed. Veel jongeren, wat kinderen en de 'vaste hap' (waar wij zolangzamerhand ook toebehoren) Maar ook de Belgen uit Loume, de Nederlandse familie uit Chez Ganivet en natuurlijk de Engelse Simone, die in het comité de fêtes zit, en haar familie waren aanwezig.

De meiden van het dorp met een mij onbekend Frans nummertje.

De toch wel heel bijzonder uitvoering van House of the rising sun van the Animals door Bernard, Raymond en moi-même (n.o.a.t.h.)

De kleine Samuel van Simone die een echt goede uitvoering gaf van Karma van Boy George!

Een liefdeslied gebracht door twee heren gaf natuurlijk (!) wat hilariteit.
Maar al snel ging de microfoon aan de kant er werd het een ouderwets goede dansavond.

En je raad nooit wie daar om half vier 's nachts als laatste op de dansvloer staat...

Fabuleux!

eindelijk!

2010-11-20T08:17:00.000-08:00

Het heeft twee jaar geduurd en we keken er, na alle verhalen van anderen, ook echt naar uit. Maar nu eindelijk hebben we het zelf mogen meemaken: de trek van de kraanvogels. Gisteren konden we ze al horen, maar ze vlogen te hoog of er was te veel bewolking.
Vanmiddag was het spektakel gelukkig wel goed te volgen! Wat ik niet kan laten horen is het geluid van honderden kraanvogels die overvliegen....

trauma'tje

2010-11-19T05:53:00.000-08:00

Er is niet echt veel gebeurt sinds ik (al weer enige tijd) thuis ben. Onze Jules heeft mij zo gemist dat hij nog tot een week nadat ik al thuis was 's nachts schreeuwend door het leven ging. En als je weet hoe het is (klinkt) als een siamees van slag is dan snap je ook dat we niet veel rust kregen. Het lastige is dat hij waarschijnlijk aan één oor doof is en dus als je hem roept, de richting van het geluid niet kan plaatsen en dus precies de andere kant op kijkt, ons dan niet ziet en nog meer van slag raakt. Ja, hij wordt nu echt oud, onze Jules...
Met veel geduld, en de juiste mix van negeren en aandacht is hij nu wel weer de oude zelf. Klaar om naar bed te gaan om een uur of tien en de nacht doorslapend in mijn armen...

Het weer is hier uitermate slecht voor de tijd van het jaar. Koud en nat.
Vorig jaar om deze tijd konden we nog buiten eten! Tijdens elk weerbericht (en er is altijd wel ergens een weerbericht op tv) wordt er melding van gemaakt: temperaturen ruim onder normaal! Het was zelfs zo dat we onze wandeling van woensdag hebben onderbroken omdat we er moedeloos (en vooral ook erg nat) van werden. Gelukkig had de organisatie, vooruitzienend als ze zijn, halverwege (op 7 kilometer) twee auto's neergezet. Dus konden we snel terug naar de salle des fetes, om daar een heerlijk kopje warme chocolademelk met appeltaart te nuttigen.
Een voordeel van het slechte weer is dat we zo van de verwarming genieten. Het hele huis is comfortabel warm: 19 graden in de huiskamer en 16/17 graden op de begane grond. En de verwarmingsketel staat dan op de laagste stand afgesteld! We hebben nu natuurlijk nog geen idee van het verbruik, maar we gaan ons daar voorlopig ook echt geen zorgen over maken!
Wel gaan we nu echt aan de slag met de isolatie, de bestelling voor de hout/hennep platen gaat volgende week de deur uit. Deze nieuwe manier van isoleren geeft een hoge isolatiewaarde en geen vochtproblemen, dus ideaal voor een oud huis als het onze! Volgende maand hopen we dus te beginnen. Dat moet ook wel, want we hebben ook al een bestelling gedaan voor een keuken, en die kan natuurlijk pas geplaatst worden als er geïsoleerd is...
De keuken wordt precies op maat gemaakt en onze oude vloer van kastanjehout wordt gebruikt voor het werkblad. Terry, een Engelse timmerman, zal er wel flinke klus aan hebben!

Zo gaat het er ongeveer uitzien, met een los eiland in het midden tussen het keuken- en eetkamergedeelte.
Morgen hebben we in de salle des fetes een etentje met (schrik niet) karaoke. Jawel, we gaan er naar toe én we gaan naar alle waarschijnlijkheid nog meedoen ook! Ik zal daar de volgende keer wel verslag van doen!

bezoekje

2010-10-25T00:11:00.001-07:00

Ben even naar de Pay-Bas....

franse tv

2010-10-17T03:36:00.000-07:00

Sinds bijna twee maanden hebben we tv. En hoewel ik er helemaal aan gewend was geraakt om zonder schreeuwend scherm in de kamer te zitten, was ik er toch wel aan toe! We hebben ervoor gekozen om géén Nederlandse zenders te ontvangen. Dus kijken we nu voornamelijk naar de franse tv. Een enkele keer kijken we naar BBC world om wat meer van het -niet franse- nieuws op de hoogte te blijven. Want hoewel we een ongelovelijke hoeveelheid aan journaals kunnen ontvangen, gaat het merendeel van de onderwerpen over interne aangelegenheden. We hebben ongeveer 15 kanalen (ik weet dat niet precies omdat ze zitten verstopt tussen een ellelange lijst van kanalen die we niet kunnen ontvangen)
Maar we kijken regelmatig naar:
1. commerciele zender
2 en 3 goede publieke zenders
5 en 6 en 8 beetje rtl 5- achtig
7 arte
9 en verder met veel pulp, jongeren programma's en muziek
Dan is er nog een zender die de hele dag door over politiek gaat, een nieuws- en een sportzender. En last but not least is er TV 5 monde.

overeenkomsten en verschillen

Er is heel veel rotzooi, net als op de nederlandse tv. Veel spelletjes en soaps. Er zijn een aantal franse soaps maar we kunnen hier ook naar de Bold en de Beautiful kijken (en nog een paar andere amerikaanse soaps die ik niet ken) maar ze praten wel allemaal frans.
Dat is echt een groot manco hier, dat alles nagesynchroniseerd is. Ook al die andere programma's zoals NCIS, de mentalist en zo zijn allemaal franssprekend. Ik heb een heel mooi knopje op mijn afstandsbediening waarbij ik de taal zou moeten kunnen kiezen, maar 'version original' is bijna nooit mogelijk! Daarnaast zijn er ook veel franse policiers, waarvan sommige best aardig zijn.

Verder is er een afschuwelijk big brother achtig programma, waar ik echt niet naar kijk, en veel andere real life programma's waar ik wel van houd, omdat ze een inkijkje geven in het franse leven.

Dan kent de franse tv op elke zender meerdere magazine's, deze (vaak praatprogramma's) vinden plaats rond een grote tafel met allemaal 'specialisten' of BF-ers die overal wel iets over te vertellen hebben en kunnen gaan over de meest uiteenlopende onderwerpen...als er maar gepraat kan worden, want daar houdt de Fransman/vrouw van. Urenlange gesprekken, waarbij men elkaar naar de loef steekt met mooie uitdrukkingen en grapjes. Frappant is dat ze nog heel vaak hun microfoon vasthouden, i.p.v. die kleine opgeprikte microfoontjes.

Waar ik wel veel naar kijk zijn (natuurlijk) kook- en klus- en decoratieprogramma's. Dat heet hier 'art de vivre' en daar geniet ik volop van (soms wel met wat verbazing hoor...) Wat me ook goed bevalt is het uurtje 'van gewest tot gewest' wat elke avond voor het nieuws uitgezonden wordt. Informatie over activiteiten en initiatieven uit alle streken van het land, vaak met een positieve insteek.
Wat wel heel verschillend is met de Nederland is de manier waarop ze de horizontale programmering invullen: elke avond tussen half negen en negen uur begint er een avondvullend programma. D.w.z. er begint een programma wat minimaal 1 1/2 uur duurt. Er zijn hier bijna geen korte tussendoorprogramma's van een half uurtje. Documentaires duren zeker een uur. Maar vaak ook wel twee uur. Of als de uitzendingen wel kort zijn, worden er twee of drie achter elkaar uitgezonden. Dus zo kan het gebeuren dat je bijna een hele avond naar één onderwerp zit te kijken. Zo heb ik gisteravond naar een uitzending over de grote braderie van Lille gekeken. Sfeerbeelden van de organisatie, van de standhouders en bezoekers interessant genoeg om er anderhalf uur naar te kijken. En dus héél veel films, je weet dat je elke avond zeker kunt kiezen uit een stuk of vijf, zes (tele) films, waar altijd wel een aardige tussen zit!

En dat het vruchten afwerpt als het gaat om de taalbeheersing weet ik wel zeker: hoewel ik lang niet alles helemaal kan verstaan, gaat het volgen van boven genoemde programma's makkelijk, zonder dat ik de hele tijd zit te 'vertalen'!

winterklaar

2010-10-06T07:49:00.000-07:00

Deze week zijn we druk met het winterklaar maken van het huis. Hoewel we nog ruim twee maanden kunnen verwachten dat we lekker weer hebben, (kun je daar tegenwoordig nog op rekenen?) 's morgens vroeg en in de avond kan het best wel al fris zijn. De verwarming is al opgestart, want de vloer moet nog drogen en af en toe zetten we in de woonkamer boven even de radiator aan: heerlijke luxe!

Hier krijgen we instructies over de instellingen van de ketel, we kunnen hem op allerlei manieren programmeren. Als we een paar dagen weg zijn draait hij door op 15 graden (indien nodig bij vorst) maar start weer op op de dag die we aangeven weer thuis te komen!

Achter de radiatoren boven hebben we isolerend materiaal geplakt en we hangen overal gordijnen voor de ramen. Heel behagelijk en gezellig!

Vooral deze oranje velours gordijnen zijn nogal spectaculair, al zeg ik het zelf!

Natuurlijk konden we het niet laten beneden al een beetje in te richten, hoewel de vloer nog een keer geschuurd moet worden ....Maar het begint nu toch echt ergens op te lijken!

Vakantie, Vervolg en nog Veel meer....

2010-09-21T01:32:00.000-07:00

In een eerdere blog schreef ik dat we op vakantie zouden gaan, zodra de vloer gestort was.... Die vakantie - een weekje wandelen met de wandelgroep in de Pyreneeën - kon helaas niet doorgaan vanwege een (niet echt onverwachtte) ziekenhuisopname. Al maanden lang zeurden mijn darmen met af en toe flink pijnlijke uitschieters. Eerst gooide ik het op te weinig vezels door al dat witte stokbrood, de verandering van omgeving of het gebrek aan ritme wat we nog altijd hebben. Ik was wel al een keer naar de dokter aan de overkant geweest. Maar de medicijnen hielpen niet.

lekker dichtbij: vanuit ons badkamerraam kan ik zo bij de dokter naar binnen kijken

De donderdag voordat we zouden vertrekken kroop ik van de pijn over de vloer, dus stuurde de dokter me naar het ziekenhuis in Confolens waar ze meteen hebben opgenomen.
Een hele belevenis! Het is een klein ziekenhuis met krap 200 kamers maar ze beschikken wel over alle noodzakelijke aparatuur. Er is een röntgrenfoto, een echografie en een EEG gemaakt en al die andere zaken zoals bloed en hypertentie werden gecontroleerd. Gelukkig was iedereen z'n Charentaise zelf, heel lief, geïnteresseerd en lekker informeel. Ik bleek een flinke ontsteking te hebben en werd meteen aan de pijnstillers en antibiotica gezet.

Ik zie er hier wel uit als Hollands welvaren, maar ondertussen..

Om helemaal zeker te zijn moest ik tot aan maandag opgenomen blijven zodat de desbetreffende specialist er nog naar kon kijken of verder onderzoek nodig was.

Ik had een prachtig uitzicht vanuit mijn kamer in het ziekenhuis, waar ik overdag lekker in de zon kon zitten en 's nachts de sterrenhemel kon zien, net als thuis!

Gelukkig kon ik op maandag naar huis met een afspraak voor vervolgonderzoek over twee weken. Op dit moment ben ik dus nog onder de medicijnen en op een streng vezelarmdieet (stokbrood, pasta, aardappelen en vlees!!). En rust dus.

gelukkig is het weer nog heerlijk (25 graden)

Het is dus warm genoeg voor een ~~duik~~ dipje in het (onverwarmde) zwembad van de buurvrouw!

De vloer is gestort en, zolang je er niet over loopt, mooi glad. Het bovenste laagje is een poedige substantie die er nog afgeschuurd moet gaan worden, waarna er een beschermingslaag over gaat. Maar eerst moet de vloer van onder af nog uitdrogen. En dat kan pas als de verwarmingsketel opgestart kan worden.
Vrijdag worden de granules gebracht (6 ton!).

De sleuven die je ziet zijn de toevoer van de granules.

Het opslagvat voor 500 liter water, groot genoeg om de buizen in de vloer en de radiatoren op de verdieping te voorzien van warm water!

chapitre II

2010-09-07T02:49:00.000-07:00

Vanochtend vroeg stonden ze voor de deur, de "chapemannen"...

De paaltjes zijn om de hoogte van de chape te bepalen en zijn nu weggehaald.

Wat overblijft is een gladde vloer!

Maar het duurt nog even voor we er over mogen lopen: de komende drie dagen moeten we op de verdieping blijven en kunnen het huis alleen per ladder verlaten.

machinekamer

2010-09-03T00:17:00.000-07:00

De afgelopen dagen is er weer hard gewerkt aan de vloer en de aansluiting naar de radiatoren op de tweede verdieping. In tegenstelling tot de andere artisans die we over de vloer hadden (zie eerdere blogs) werken Marc en zijn assistent uitermate langzaam. Af en toe lopen we zo langs en denken dat we het zelf (bijna)sneller zouden kunnen....Maar ja ze zijn ook heel zorgvuldig en dat ontbreekt er bij ons nog wel eens aan. Al met al zijn we heel tevreden.

De bijkeuken komt er zolangzamerhand uit te zien als een ware machinekamer.

Vandaag is de ketel geleverd en komende week wordt de chape gestort. ...wordt vervolgd!

bijpraten

2010-08-28T23:59:00.000-07:00

Tja en toen was het al weer weken geleden dat ik voor het laatst een blogje schreef... We hebben best veel gedaan, maar geen klussen die heel erg fotogeniek zijn. Het was heel lastig werken met die buizen over de vloer...we mogen er beslist niet opstaan, dus loop je de hele tijd zijdeling als een krab en dat is niet makkelijk als je met allerlei gereedschap in je handen loopt! We konden onszelf dus eigenlijk wel vervloeken dat we dit niet beter hebben aangepakt. Achteraf gezien was het waarschijnlijk best mogelijk geweest om de radiateuren op de eerste verdieping alvast aan te sluiten en de aanleg van de vloerverwarming uit te stellen tot:
-de electra (voor een belangrijk deel) gedaan is
-de waterleiding verbeterd/uitgebreid is
-de muren geisoleerd zijn
Volgend jaar voorjaar dus!
Maar we waren zo gericht op het krijgen van verwarming voor de winter intreed dat we niet practisch hebben nagedacht. Dus nu zitten we met de gebakken peren!
Maar we moesten nog een aantal dingen doen voordat a.s. maandag de verwarmingsketel gebracht wordt:

We hebben een extra sterke kabel gelegd voor de verwarmingsketel, de oude buis van de waterleiding is vervangen met veel nieuwe aftakkingen en kraantjes om af te sluiten. Nu nog wat opruimen en ruimte maken in de bijkeuken en garage voor alle apparatuur...
En dan gaan na volgende week op vakantie!
Maar daarover vertel ik volgende week meer.

vertrek

2010-08-12T04:24:00.000-07:00

Eerst nog even terug naar het optreden van afgelopen zondag, want we waren niet alleen maar toeschouwers:

(klik op de foto om Nils en Laurien, Danielle, Lise en Jeannet van dichtbij te zien)

En dan, voordat je het weet, is het bezoek al weer voorbij.

Het werd ook iets korter dan in eerste instantie gepland in verband met een belangrijke afspraak in Nederland, maar het was gezellig en we hebben veel kunnen doen! Veel, maar wel weer heel andere dingen dan we in eerste instantie van plan waren. (die bewaren we voor de volgende keer)

We hebben nog een keer gezwommen, dit keer in een meertje iets verderop. Een mooi aangelegde 'base de loisirs' in een oude kleiafgraving. Je kunt er zwemmen, waterfietsen in een ander deel. Er is een strandje en een grasveld met voldoende schaduw onder de bomen. Er zijn wc's en douches en een snackbar met terrasje. Perfect én helemaal gratis.

We zijn naar Verteuil sur Charente geweest en hebben daar de werkende graanmolen bezocht. Bij de molen zit een bakker, maar je kunt het meel ook inzakken kopen. Er is een klein restaurantje en theehuisje met een heerlijk terras langs de Charente. Helaas was de tuin van het kasteel dicht...maar we hebben daar een goede lunch tot ons genomen! Nils en Laurien hebben een uitstapje naar Poitiers gemaakt en woensdagavond was de afsluiting in Alloue waar de 'Marché des producteurs' gehouden werd. Hier kun je de producten direct van de producteurs kopen en meenemen of direct opeten aan de tafels die klaar staan. Je neemt dus je eigen bestek en borden en glazen mee en koopt daar alles waar je trekt in hebt. Kant en klaar of onder je neus bereid. Ambachtelijk brood, pineau en wijn, salades en meloenen veel verschillende worsten en kaasjes. Gegrilde aubergines en vlees of kip van de grill, koekjes en beignets. Je stelt je eigen maaltijd samen en eet zoveel als je wilt!

Hier nog wat sfeerbeelden:

Roumazières Loubert

de molen van Verteuil met daarachter het kasteel.

de kraampjes en de tafels.

Dat wat we hier in Frankrijk toch het liefste doen:

samen eten aan lange tafels in de openlucht!

optreden

2010-08-09T12:03:00.000-07:00

Het bevalt Laurien en Nils hier goed in het rustige Benest, we hebben het programma enigzins omgegooid want het was gewoonweg te warm om te wandelen! Dus moedig als ze zijn doken ze de Charente in.

Het was natuurlijk een beetje wonderbaarlijk om naar Frankrijk te komen en daar in onze verre uithoek een Turkse volksdansgroep te zien optreden, maar leuk was het wel!

Deze groep is een van de vele groepen die deze week tijdens het festival van Confolens optreden. Onder de liefhebbers van volksdans en folkmuziek is dit een heel bekend feest, hoewel het in Frankrijk zelf niet echt bekend is. Om die reden heeft de organisatie er voor gekozen om voorafgaande aan het festival de verschillende groepen in de omliggende dorpjes te laten optreden. Benest kreeg dus een optreden van "Authentik" een zeer jeugdige Turkse groep scholieren, die er zichtbaar van genoten!

En hoewel zij natuurlijk best wel wat gewend zijn, viel het niet mee in de stralende zon in al die kleren...

programma

2010-08-07T02:49:00.000-07:00

Erik vroeg me wat wij deze week met zijn broer allemaal gaan doen.

Hijzelf moet helaas werken, maar de volgende keer zijn zij ook aan de beurt!

We beginnen vandaag met een stukje taart van onze eigen bakker en daarna moesten we het dorp maar eens gaan verkennen. Het is hier heerlijk weer dus de BBQ gaat helemaal perfect worden. Dan gaan we vanavond van de zwaluwen genieten, waarschijnlijk een van de laatste keren dit jaar want ze kunnen elk moment vertrekken. Daarna feest en vuurwerk in Chatain. Zondag zijn er natuurlijk een aantal vide greniers waar we naartoe kunnen en 's middags is er een verrassingsoptreden in de salle des fêtes alhier. Natuurlijk maken we deze week minimaal één keer een stevige wandeling, misschien zelfs met een pique-nique halverwege...Er is op woensdag een marche des producteurs in Alloue, waar we kunnen eten. En natuurlijk gaan we op weg naar een Mijhote een mooie tourrit maken. De Charente is redelijk hoog, dus dat vraagt om bootje varen. We zullen waarschijnlijk ook nog wel wat in de tuin werken èn in de hangmat hangen en reken erop dat we de hele week goed zullen eten. Verder kunnen we de hele week in Confolens terecht voor muziek- en dansoptredens...

wens

2010-08-01T00:54:00.000-07:00

In m'n vorige clog zei ik dat als 'alles naar wens gaat' we maandag de chape kunnen leggen. Helaas....
Door een communicatieprobleem - Marc dacht dat wij en wij dachten dat Marc de afspraak zou maken met de 'chapeman'- is er voor de vakantie van Augustus geen tijd meer voor. Eigen schuld dikke bult denk ik dan, wij zijn soms gewoon te laks, moeten er beter achteraan zitten. Dus nu ligt het werk even stil, jammer maar het is niet anders. Hier nog een mooi plaatje van de buizen:

De keuken is nu dus af, de rest volgt later want het is te kwetsbaar om lang open en bloot te laten liggen. Volgende week besteden we aan wat kleinere klussen en daarna krijgen we familiebezoek: een geschikt moment om zelf ook wat vakantie te nemen en te genieten van

La Douce France!

ElecSolAir

2010-07-28T06:07:00.000-07:00

Hoe heb ik eraan kunnen twijfelen...Gisteravond kregen we een telefoontje dat het werk vanochtend vroeg zou gaan beginnen! En inderdaad reed de camion van Marc precies om negen uur voor:

Als alles volgens wens gaat kunnen we maandag de chape storten.

We mogen dan ruim een dag niet op de vloer lopen maar daarna is hij klaar!

Nou ja, klaar om te betegelen dan. Wat we voorlopig nog even uitstellen, want eerst moeten we de muren en de plafonds nog isoleren en afwerken. Dan komt in september Marc terug om de chaudiere te installeren, zodat we een warme winter zullen hebben...

vooruit met die geit

2010-07-27T01:44:00.000-07:00

De muren zijn gemetseld, de vloeren geveegd, alles is klaar om te beginnen....maar waar blijft de chauffagist? Gaan we hier te maken krijgen met het fenomeen 'Franse slag'??

Gelukkig hebben we nog wel wat speling (voordat de winter begint!) dus maken we ons niet al te veel zorgen. Wel krijgen we na volgende week weer logés over de vloer, dus dan kan er geen vloer gestort worden... Nou ja, het belangrijkste is dat we ons er niet druk over maken, het was een goede stok achter de deur, om even stevig door te werken!

Hier een foto van een kleine inham in de muur van de gang bij de voordeur. We maken het misschien nog wat groter maar in ieder geval gaan we er een lichtje in maken.

Sfeervol binnenkomen niet?

De apéro bij de buren was zeer geslaagd, een beetje stijfjes in het begin, maar het lukt ons goed om toch een hele avond de conversatie vol te houden: te begrijpen én te spreken! De (vakantie) bewoners van dit mooie manoir, die zich een beetje afzijdig houden van de rest van het dorp, blijken van veel nederiger komaf dan we eerst dachten. Oorspronkelijk hadden ze een klein huis verderop in de straat, waar nu de bar La Charette zich bevindt. De ouders van J.F. kochten het manoir in de jaren zestig van dezelfde eigenaar als van ons huis. Het was in deplorabele staat maar is door hen in volle grandeur gerenoveerd. Voor ons is het een bron van inspiratie!

muurtje

2010-07-16T10:50:00.000-07:00

Daar staat ie dan de eerste muur. De "salon" is nu klaar voor de volgende stap, het leggen van de buizen van de vloerverwarming. Van de andere kamer moet alleen het laatste bovenste randje nog gedaan worden en ook de wc en douche onder de trap zijn al aardig ver gevorderd.

Maar eerst gaan we morgen vroeg lekker wandelen en een mooi boeket bloemen kopen, want we gaan zondag eten bij de buren (die van het manoir...)

Of we het dus gaan redden om echt maandag helemaal klaar te zijn?

En dan nu een klein wondertje:

Ra ra wat is dit...?

voortgang

2010-07-10T11:14:00.000-07:00

Het gaat lekker, het bricoleren. Langzaam natuurlijk maar wel gestaag.

(smooth operator)

De muren zijn opgezet tot het punt waarop de latei geplaatst kan worden. In de muur naar de keuken/eetkamer komen dubbele deuren van 1,50 meter breed.

De deuren van en naar de "salon" zijn iets smaller en lager:

Het is niet makkelijk om goede en betaalbare deuren te vinden die in de sfeer van het huis passen. De hier bovenstaande deuren hebben we gekocht maar het andere stel komt hier uit het huis zelf. Ook de lateien maken we van oude balken uit het huis.

het franse seizoen

2010-07-04T12:25:00.000-07:00

In m'n vorige blog vertelde ik al dat er hier in de omgeving heel veel te doen is: zo hebben we straks een gezamelijke maaltijd op het plein bij het monument, georganiseerd door de vissersclub. Niet dat we daar lid van zijn -wees gerust, maar dit is iets wat de bewoners van Benest niet aan zich voorbij laten gaan. Op het menu staat natuurlijk....lamsvlees!
Gisteren en vandaag was er ook al feest in Champagne Mouton, een plaatsje verderop, ook daar was een gezamelijke maaltijd "Champêtre" waarvoor we dit jaar maar even verstek hebben laten gaan.
Nou moet je je realiseren dat de Charente ongeveer net zo groot is als heel Nederland, maar dat, omdat het zo dunbevolkt is, de belangrijke faciliteiten (winkels openbare diensten) vaak op grote afstanden zitten. Het bereik van de mensen hier- en dus ook hun vriendenkring - is daardoor veel groter dan hun eigen woonplaats. Het is heel normaal om voor het kopen van een stofzuiger een uur te rijden. Maar even zo makkelijk gaan we naar een van de vele feesten op die afstand en ontmoeten daar allerlei mensen die we al kennen van bijvoorbeeld de wandelclub.
Onze wereld hier is dus aan de ene kant een stuk kleiner maar tegelijkertijd ook groter geworden!
Nou moet je je van die feesten niet te veel voorstellen, het is een beetje elk jaar hetzelfde en weinig glamourous. Zo krijgen wij de nieuwjaarswens van de burgemeester netjes met daarop het jaarprogramma: de borrels, maaltijden herdenkingen en wandelingen zijn al lang vastgelegd. Voor de directe omtrek kijken we op de mededelingenborden of op de aankondigingen bij de bakker en postkantoor. En voor nog weer verderop hebben we de "Charente Est" een plaatselijk blad waar de activiteiten voor de maand juli/augustus wel vijf pagina's vullen. En waar de activiteiten in het voorjaar voornamelijk in het weekend plaatsvinden, kun je in juli en augustus de hele week van alles en nog wat doen. Waar kunnen we de volgende week (!!) allemaal naar toe:
Visite des jardins du Bandiat, Nuits d'ete, visite de la Fromagerie, Cani- Rando, visite d'une cave viticole, nuit romaine, randonnee pedestre nocturne, atelier pain, repas champêtre et feu d'artifice, bric a brac.
We kunnen een tuin bezoeken en een zomerfeestavond, een kaasboerderij of een wandeltocht met kanovaren, er is een romaanse avond én een nachtwandeling, een broodbakmiddag en een maaltijd in de openlucht met vuurwerk...oh ja en dan is er ook nog nog een openluchtfilm (Asterix et Obelix) en de week erna zitten we natuurlijk midden in het feestgebeuren van de 14e juli!

Maar vaak ook worden we gewaarschuwd voor een niet te missen festiviteit.

De paarden voor het ritje tijdens het feest in Champagne Mouton.

En nu gaan we snel naar onze maaltijd op het plein: morgen meer!

tijd vliedt waar het niet gaan kan...

2010-06-28T08:46:00.000-07:00

Eindelijk weer eens een nieuw blogbericht. Dat het zo lang geduurd heeft komt niet omdat ik niets te vertellen heb, eerder het tegendeel!
Als eerste zeer goed nieuws: we hebben eindelijk (na zes maanden) ons -voorlopig-sociaal nummer ontvangen. We kunnen nu dus naar de dokter zonder het zelf voor te hoeven schieten. Ook kunnen we op zoek gaan naar een aanvullende verzekering en al die andere zaken regelen waar je een sociaal nummer voor moet invullen...pfff

We hebben met de wandelgroep een leuk uitstapje naar de Creuze (departement) gemaakt. We liepen daar een zeer stevige wandeling in het prachtige Monts de Creuze. (aanrader met mooi weer) Helaas was het die dag slechts zeven graden (vorige week zondag!) met veel regen. Aan het begin van de wandelroute kregen we een petit dejeuner in het bos. Na 10 kilometer stappen kregen we een maaltijd en daarna bezochten we het wolvenpark en een reuze labyrinth. Op de terugweg in de bus werd ter mijner ere het lied ne pleurer pas jeannette gezongen. Dit historische liedje is nog erg geliefd en de meeste mensen kennen de woorden van de (vele) coupletten.
Hier te beluisteren: ne pleure pas jeannette
De rest van de reis werd gevuld met nog meer liedjes en schuine moppen. De grootste moppentapper van dit gezelschap is trouwens een vrouw..

het ontbijt s'morgens vroeg in het bos was echt heel koud!!

Geweldige natuur!

steil genoeg voor een stevige spierpijn de volgende dag!

gelukkig was iedereen goed voorbereid op het weer..

Maar hier was het wel warm.

De rollen omgedraaid

uitzicht

een jonge wolf op een rotsblok

En Ruud kon op een rotsblok staand foto's maken.

d.m.v. het beantwoorden van vragen zou je de uitgang moeten kunnen vinden, maar toch deden de meeste groepen er toch zeker een dik uur over om bij de uitgang te komen!

waar we een avond stokbroodje konden nuttigen..

Helaas is de kersenoogst niet geweldig geweest. Het was te koud en te nat, de kersen hingen nog onrijp aan de takken te verrotten. In ieder geval hebben de vogels er wel van kunnen genieten. Vooral op de cour is het druk met beestjes, er is een roodstaart die regelmatig door het raam het huis binnen vliegt en daar niet van in paniek raakt, hij kent de weg naar buiten en wij zijn kennelijk ook geen bedreiging voor hem. 's Nachts horen we onder de houtstapel geknabbel van een eekhoorn of een loir (zevenslaper of relmuis) of zo.
En ook de zwaluwen vliegen nog af en aan. Ze hebben in de opslagschuur meerdere nestjes en als ik het goed heb zullen ze daar drie nestjes volbrengen (drie keer twee weken).

Het feit dat we vanaf het begin af aan hier zoveel nieuwe mensen hebben leren kennen begint zich nu een beetje te wreken, we worden voor zoveel dingen gevraagd: dineetjes, apero's even op de koffie en dan zijn er nu elk weekend wel feestjes en vide greniers en om al het genotene er weer af te krijgen moeten we toch echt minimaal een keer in de week wandelen: als we dat allemaal daadwerkelijk zouden doen komt er helemaal niets meer van werken. Nooit gedacht dat we het zo druk zouden krijgen! Dus af en toe moeten we wel nee zeggen zoals zaterdagavond toen we een uur voor tijd door de buurvrouw voor een apero werden gevraagd, we hadden ook een avondwandeling voor de boeg dus konden we slechts een klein kwartiertje het glas heffen op haar eenentachtigste verjaardag.

Het gaat dus langzaam met verbouwen, maar we hebben een deadline want de chauffagiste (verwarming) komt in de laatste twee weken van juli de vloerverwarming aanleggen...En voor die tijd moet echt het hele plafond er uit zijn, de tussenmuren opgebouwd zijn, en de vloeren leeg en schoon opgeleverd worden. Ook moeten we een begin hebben gemaakt met de electra. En alle materialen moeten nog worden aangeschaft....

Maar juist nu is het af en toe gewoon te warm om te werken en we zijn al niet de snelste werkers! Bovendien staat de auto een paar dagen bij de garage, dus kunnen we geen grote spullen vervoeren.

Ik heb de indruk dat Marc, de chauffagist, er wel een beetje rekening mee houdt dat we misschien niet helemaal op schema lopen én dat hij flexibel genoeg is om zijn werkzaamheden daarop aan te passen...
maar ja dat is misschien ijdele hoop!

van alle dag

2010-06-16T00:55:00.000-07:00

en nog wat.....

We hebben ons eerste eigen etentje achter de rug: weliswaar alleen met Faby en Bernard, maar ik was me er maar al te zeer van bewust dat het bij Faby altijd tot in de puntjes verzorgd is. Helemaal op z'n Frans (Parijs'). Het viel allemaal in goede aarde: ik kreeg zelfs een klein applausje....maar ja ~~Bernhard~~ (we spreken hier geen Duits) Bernard is wat dat betreft net een echte opbouwwerker, hij weet wannneer hij complimentjes uit moet delen! In ieder geval was het erg gezellig en konden we tot in de late uurtjes buiten zitten.

Verder hebben we met de wandelgroep een semi-nocturne gemaakt. Waar we 's winters en in het voorjaar meestal 's middags wandelen zijn in het voorjaar en de zomere de tijdstippen in verband met de warmte verplaatst naar de ochtend en vroege avond. Jammer genoeg is daarvoor nu geen enkele reden: het is de hele tijd al kouder dan normaal en met veel regen.... Gelukkig was het die avond wel mooi:

De avond werd afgesloten met heerlijke hartige taarten en een klein glaasje rosé in de salle de fêtes van St. Coutant.

En tussen alle klusarbeid en de regen in ben ik begonnen aan een klein stukje groentetuin:

En dan was in dit nog bijna vergeten.

Mes chères amis:

meer dan een jaar lang hebben jullie mij gediend.

Jullie pasten perfect, waren stevig genoeg maar ik hield ook nog genoeg 'toutch' in m'n vingers voor het fijnere werk. Zo langzamerhand zijn jullie te sleets geworden.

Ik ga jullie nu afdanken maar door deze foto blijven jullie herinnerd. Helaas weet ik niet meer waar ik jullie ooit gevonden heb en vervangers waren nooit zo goed.

Adieu mes chères amis et merci pour la protection!

hoogte

2010-06-05T00:01:00.000-07:00

Na heel veel wikken en wegen hebben we besloten om toch het plafond van de benedenverdieping eruit de halen, het is geen klus waar we blij mee zijn maar toen we in een balk nog levende houtworm tegenkwamen was de beslissing snel genomen. Nu kunnen we alles goed behandelen en worden we niet over een paar jaar geconfronteerd met gevolgen die misschien niet te overzien zijn...Bijkomend voordeel is dat we een deel van het plafond - de latjes die onder het stuc zaten - kunnen hergebruiken bij het isoleren van de muren. Dat scheelt weer een paar honderd euro....als we ze er tenminste heel af krijgen. Het gaat om 600 latjes die er voorzichtig afgewrikt moeten worden (we hebben in totaal 1800 latjes nodig).

Gelukkig hebben we een steiger waardoor we de 3.20 meter kunnen overbruggen. En dan is het maar goed dat de temperaturen volgende week iets lager liggen!

In de tuin staan de kersen op uitbarsten. Vorig jaar waren ze door het betere voorjaar iets eerder rijp. Op onze trouwdag, 4 juni, konden we toen al oogsten. Ook dit jaar zullen we weer hulpmiddelen nodig hebben om de grootste boom te benaderen.

Op deze foto is te zien dat we met onze langste bamboestok (hadden we toevallig nog liggen) maar net de onderste tak kunnen bereiken. Het ziet er naar uit dat we ook hier de steiger kunnen gebruiken!
En als dan alles geoogst is moeten we allen verwerken: kersen op eau de vie, clafoutis (hoewel dat lekkerder is met wat zuurdere kersen, die van ons zijn heel zoet)

Gisteren vond ik een heerlijk recept voor een pittige kersencompote met rozemarijn. Helaas hebben we -nog- geen geschikte vrieskast dus meer ideëen zijn welkom...

Een derde onderwerp (op hoogte) is weer een onbekende vogel. Ik weet dat er onder mijn lezers mensen zijn die daar grote kennis van zaken over kunnen meedenken.

We weten niet hoe hij eruit ziet, hij vliegt namelijk 's nachts over de binnenplaats en we zijn dan aldoor net te laat. Het doet wel een beetje denken aan een reiger, maar die zien we hier overdag verder nooit. De voorstelling die we ons erbij maken is die van een heks op een bezemsteel, hij maakt namelijk zo'n krassend -hard - geluid. En verdwijnt dan al krassend in de verte....

visite

2010-05-29T01:17:00.000-07:00

Het was een tijdje stil op deze blog. We waren voor het eerst sinds onze emigratie even terug in Nederland voor het huwelijk van zoonlief en zijn grote liefde.

Het werd een heerlijke en vrolijke dag waarop ik met volle teugen van mijn kleinzoon kon genieten.

Terug in ons geliefde Frankrijk kwam het bruidspaar op huwelijksreis nog even langs. Ook de schoonfamilie bracht ons een bezoekje.

Aansluitend kwamen ook vrienden uit Amsterdam op bezoek. Met Hannie in de zomerkeuken en de zon in volle glorie was het leven meer dan goed.

Met alle voorjaarsactiviteiten zoals vide-greniers, vuurwerk en maaltijden werd het een feestelijke maand vol met heerlijke maaltijden, zon, wijn en taart.

Gelukkig hebben we ook voldoende gewandeld om de effecten van al dit lekkers weg te werken!

l'eau

2010-05-05T10:02:00.000-07:00

Dit is een potje met -hoop ik- schoon water.

Uit onze put op 8 meter diepte....

We moeten het water eerst nog laten testen.

En dan de pomp nog repareren....

zomerkeuken

2010-04-30T22:59:00.000-07:00

In een vorige blog meldde ik dat ik hoopte om zodra de temperatuur het toeliet hier te gaan koken. Dat is om twee redenen nog niet mogelijk. Komende week krijgen we een koude inval: de berichten spreken zelfs van 7 graden!! (Wat ik me echt niet kan voorstellen).

De tweede reden is veel leuker. Onder tegen de balken van de zomerkeuken aangeplakt zit een (oud) zwaluwnest.

Sinds vorige week is dat weer in gebruik genomen. Dus pa en ma vliegen aan en af om de schreewende kleintjes van wormen te voorzien. En hoewel we er wel gewoon doorheen kunnen lopen, op weg naar de tuin, storen we te veel als we daar zouden gaan koken en eten. Ik heb natuurlijk geprobeerd om een foto te maken van de aanvliegende ouders maar dat heeft tot nu toe nog geen resultaat opgeleverd. Op bovenstaande foto is een donkerblauwe vlek te zien, Dat was het beste wat ik er tot nu toe van heb kunnen maken....Nu maar afwachten hoe lang het duurt tot de kleintjes uitvliegen én hopen dat ik daar wel wat van vastleggen kan!

impressies van een franse feestmaaltijd

2010-04-25T09:05:00.000-07:00

Aan onze tafel van links naar rechts:

Danielle, Pierre, Michel. Op de voorgrond Raymond en op de rug Jeanine en Carmen:

Tussen de gangen door staat kok Blanche als eerste op de dansvloer:

Jeanine krijgt eten én alle aandacht:

Madame le Maire et Madame la Fermière in volle concentratie.

Ook ik waag me onder deskundige leiding van Daniele aan een dansje...

De grote organisateur van deze dag is Bernard:

En met Raymond aan de knoppen:

Laten de dames zich lekker gaan...

Al met al vond iedereen het een zeer geslaagde dag:

Aan het einde blijkt echter dat er zoveel eten over is dat iedereen wordt oproepen om s'avonds weer langs te komen...

Als wij met een zorgelijke blik over onze volle, te dikke buiken wrijven krijgen we van meerdere kanten te horen dat we echt 'moeten' komen!

Dus maken wij om acht uur weer een wandelingetje richting de salle de fêtes, waar we tot onze plezier met een 'les Hollandais sont la', applaus en dikke zoenen worden binnengehaald....

tuinwerk

2010-04-24T08:33:00.000-07:00

Deze week scheen het zonnetje volop dus alles schiet eruit! Het is zaak om de bamboe goed in de gaten te houden en bij elk sprietje wat naar boven komt maatregelen te nemen. D.w.z. dat we de blaadjes met onkruidverdelger behandelen, zodat dit de wortelen aantast. Pas in tweede instantie knippen we ze kort.

Verder is er natuurlijk veel werk te verrichten aan de grote stapel al gewiekte bamboe, die nog door de versnipperaar moet.

Het was hier 20 graden in de schaduw en ik stond de hele dag in de regen te werken!

De ~~appel~~ kersenbloesemregen wel te verstaan!

Onze grote ~~appel~~ kersenboom zoals we hem vanuit het raam van de woonkamer zien.

De snippers van de bamboe zijn ideaal om kleine paadjes te maken en moeilijk bereikbare plekjes onkruidarm te houden. En, hoewel het geen stille klus is, vermaak ik me prima zo een hele dag in de tuin daardoor ben ik, ondanks hoedje, al 'Seyschellen bruin'! Zelfs op de dagen dat de meteo voorspeld dat het gaat regenen met onweer valt het allemaal best mee. Het voorjaar is hier echt voorjaar en niet een of twee dagen mooi weer tussen de regen door.

Vanmiddag gaan we eten in de salle des fêtes met het groepje aîneés (ouderen) waar ik al eerder op de koffie was. We gaan ons nu toch maar aansluiten (adhererer) want daar draait het in Frankrijk allemaal om. Je toont je betrokkenheid door lid te worden van meerdere organisaties. Bovendien scheelt het in de prijs van de maaltijd (toch nog een Nederlands trekje), en krijg je kortingen bij bepaalde winkels. Bovendien zijn we nou eenmaal niet echt jong meer, hoewel nog niet gepensioneerd. In vergelijking met de dames van 90 jaar oud zijn wij jonkies en dan valt het allemaal wel weer mee.
Later meer....

Wiardi Beckman

2010-04-19T03:15:00.000-07:00

CHACUN A DEUX PAYS, LE SIEN, ET PUIS LA FRANCE

(met dank aan Hans Schneider)

Een bloeiende relatie met je buren....

2010-04-17T07:55:00.000-07:00

Af en toe hoor je verhalen over problemen tussen buren, die je de haren doen rijzen. We hebben het dan over Nederlandse en Franse buren. Nederlanders die aan hun nieuwe leven in Frankrijk begonnen maar naast de 'neighbour from hell' (voisin d'enfer?) blijken te wonen...of die gewoon een oude eigenwijze onverstaanbare franse boer als buurman hebben, waar ze de gebruikaanwijzing nog niet van kennen! En voordat je het weet is er een sfeer gezet die maar met heel veel moeite weer terug te draaien valt. Aan de andere kant kan je hier als buren juist heel veel voor elkaar betekenen. Op het afgelegen platte land heb je elkaar soms gewoon nodig...en dan is het fijn als je een goede relatie hebt.
Nou wonen wij in een dorp met links en recht vakantiewoningen van Parijzenaars die hier slechts met de vakanties zijn en de buren direct daaromheen zijn twee oorsprokelijke bewoners: meneer en mevrouw V. en meneer en mevrouw D. en twee jongere Engelse gezinnen met wie we stuk voor stuk een goede relatie hebben. Niet te intiem, maar je weet dat je bij elkaar aan kunt kloppen. Met meneer A., direct links van ons hebben we nog weinig contact gehad. Hij maakte daarvoor laatst zijn veronschuldigingen, er was een sterfgeval in de familie geweest en het huis stond vol met meubels, maar dit voorjaar moetsten we een keer langs komen voor een glas en een praatje.
Zijn familie is een van de oudste uit het dorp en het Manoir waar hij woont ziet er van buitenaf prachtig uit:

Aan onze rechterhand woont mevrouw B. Afgelopen zomer hebben we nogal wat met haar te stellen gehad, of liever gezegd met haar gasten. Zij werkt in Parijs bij een opleiding voor sociaal werkers en ze neemt, als zij in juli/augustus hier is, altijd een grote groep studenten mee...verder zijn er haar kinderen, met hun vrienden en nog meer familie en vrienden. Allemaal komen ze genieten van de tuin van mevrouw B...en haar zwembad.
Nou kozen we dit huis, omdat het door z'n ligging heel veel privacy bood waardoor we met volle teugen van de stilte konden genieten: maar niet dus als de buurvrouw er is!
Dit voorjaar was ze al vroeg aanwezig maar gelukkig niet met vrienden en we hebben samen een kop koffie gedronken en elkaar wat leren kennen.
De afgelopen weken echter, kregen we elke keer als we langs de tuinmuur liepen, een vreemde geur in ons neus...
Nou ja, vreemd, eigenlijk juist een heel bekende geur. We begonnen ons af te vragen of mevrouw B. misschien wel een kleine plantage in haar tuin had staan...Maar zou meneer D, die haar tuin onderhoud daar dan van op de hoogte zijn? Nee dat kunnen we ons echt niet voorstellen!
Vanmorgen echter boog ik me voorover om wat paardenbloemen uit te trekken waarbij m'n neus precies boven deze bloem kwam.

Et voila, daar was de boosdoener!
Stinkend als een grote Nederlandse wietplantage...
Vorige zomer heb ik hem niet opgemerkt en hij is er door ons niet neergezet. Nu is alleen de vraag nog hoe deze plant heet?

fris windje

2010-04-13T10:25:00.000-07:00

Ja, er waait hier een fris windje door het huis....met de komst van het mooie weer schieten we door de klussen heen. De cour is nu echt bijna helemaal opgeruimd, er liggen alleen nog wat balken die niet bestemd zijn voor de kachel en waar we nog een goed plekje voor moeten vinden. De zomerkeuken is opgeruimd en stiekem heb ik alvast wat stuc afgebikt om te zien hoe het gaat worden.

Zodra het de temperatuur het toelaat wil ik hier gaan koken, want nu moeten we alles op dienbladen de trap af sjouwen en das niet praktisch!

Ook het tuinhok is netjes opgeruimd en een van de andere schuurtjes heb ik ingericht als cellier: de ideale plek om je voorraden te bewaren het is er altijd fris, dus geen koelkast nodig!

Nog meer bikwerk in de sejour én in de keuken én eetkamer. We hebben eindelijk besloten hoe we het gaan aanpakken met het isoleren van de muren en daarvoor moeten de buitenwanden eerst schoongebikt worden. En omdat we ook in de kamers wat 'pierres apparantes' willen hebben, wordt ook de dikke binnenmuur schoongebikt....

Dus komt het er op neer dat de hele begane grond vloer gestript wordt

We hebben lang gezocht naar mooi tuinmeubilair voor in de cour, en dit is het dan geworden:

Simpel maar elegant!

Verder genieten we natuurlijk van het buitenleven, de vogeltjes en zowaar een jong eekhoorntje dat een ochtend lang vlak bij ons op de cour aan het rouwdouwen is!

Dan zien we opeens een tweede én mamma eekhoorn. Precies onder het dak zijn ze aan het spelen, waarschijnlijk zit daar hun nest. Nu zijn we gerustgesteld want de afgelopen dagen hoorden we boven het plafond van de slaapkamer wat geluidjes en we waren al bang voor een steenmarter...

Paques et vide grenier

2010-04-04T08:31:00.000-07:00

Vandaag is het, gevoelmatig gezien, precies een jaar sinds we hier in ons huis wonen. Paasdag met z'n rommelmarkt (vide grenier = lege zolder) was de eerste dag dat we contact hadden met de andere bewoners van Benest. (anders dan de directe buren) Nu, een jaar verder, is het de eerste keer dat we zelf meedoen met een tafel vol met koopwaar.
Vanmorgen begon meteen goed: het was best fris maar het zonnetje scheen tenminsste wel. Een van de eerste bezoekers aan onze tafel sprak ons aan...in het Nederlands! Hij woont vlakbij (wat dan nog altijd 11 km hiervandaan is) en heeft daar een vakantiehuis. Ook de volgende 'klanten' kwamen uit de buurt én uit Nederland. Om een lang verhaal kort te maken we hebben vanmorgen meerdere Nederlanders leren kennen. Mensen die hier vast wonen, mensen die hier tijdelijk wonen én Nederlanders die hier als jongere met hun ouders zijn komen wonen in de jaren 50. Het was leuk om iedereen in ons huis rond te leiden en te vertellen over onze plannen met de renovatie. Er waren ook veel Engelse vrienden die even langs kwamen om te kijken hoe 'het er mee stond'. Ook volledig vreemde mensen, zoals de bewoners van het kasteel net buiten het dorp, kwamen even binnenkijken omdat ze nieuwgierig waren naar het huis en de verbouwing en graag met ons wilden kennismaken. En verder moesten we alle Franse vrienden natuurlijk even begroet (en gezoend) worden: Jeanne 3x bise. Bernard 4x bise, Jose 4x Madame Jose 4x bise, Carmen 4x bise, Michel 4x bise, Monsieur Dhaene 3x bise, die blonde van Andre 4x en Andre zelf 4x, .....pfffff. Dit soort Franse gelegenheden zijn er vooral om elkaar weer even te zien en nieuwtjes te horen.
We hebben niet echt veel verkocht: twee keer een halsketting, een accu (stuk dus hij stond niet te koop, maar ze zagen hem staan en wilden hem persé kopen) een borstel en een tasje, een paar breinaalden, totaal € 16,-. We hebben uitgegeven: €3,- inschrijfgeld, twee glazen wijn en bier en 2 pizza's (26 €) en 1,- € (één euro) voor een werkelijk schattig kaasbordje....

Echt rijk zullen we er dus niet van worden.....
Maar al met al hebben we er van genoten! We zijn alweer uitgenodigd voor diverse andere vide greniers in omliggende dorpen, dus vervelen zullen we ons niet!

Voorzienigheid

2010-03-18T09:49:00.000-07:00

Frankrijk is een fijn land, maar voor mensen die hier net wonen kan het ook een lastig land zijn. Er zijn veel (ongeschreven) regels die je niet kent, en eigenlijk moet je alles, tot en met het boodschappen doen, opnieuw 'uitvinden'. Dat heeft als gevolg dat alles wat je wilt doen allemaal wat langer duurt. Een huis renoveren bijvoorbeeld: we dachten dat in zes jaar tijd te kunnen doen, maar dat zal waarschijnlijk nog wel flink wat langer worden. En als er een hele hoop klussen liggen te wachten, waar je maar niet doorheen komt, kan het dus zijn dat het zo'n berg wordt waar je tegenaan gaat lopen hikken. Dat moet je natuurlijk niet doen, je kan zoveel als je kan en de rest komt later wel. Dat is een grondhouding die je gezond houdt en waardoor je ook nog een beetje kan genieten van het fijne leven hier..
Maar af en toe gebeurt er iets waardoor alles, zonder dat je daar moeite voor hebt hoeven te doen helemaal vanzelf gaat...
Een deeltje van de berg is natuurlijk de jarenlang niet onderhouden tuin met daarin verschillende bomen die bijna dood zijn en/of hard aan een snoeibeurt toe zijn.
Een kort gesprekje met de tuinman van de overbuurman over onze esdoorn leidt tot een afspraak om deze te komen snoeien. Bijna dood van de maretak was er bij de laatste storm al een flinke tak vanaf gewaaid. En bij wind uit een verkeerde richting zou het zomaar kunnen gebeuren dat hij op het dak van de gite valt.
Nou hebben we tot nu toe steeds hele goede ervaringen gehad met de artisans hier uit de buurt en ook dit keer belt hij enkele dagen na het gesprek dat hij een gaatje heeft weten te vinden. En dus stonden we gisteren klaar om aan de slag te gaan.

Gelukkig hadden we net hiervoor ook al geïnformeerd bij de Mairie of het goed was om het tuinafval te verbranden. Ze zijn daar heel erg scherp op, als het droog is geweest vaardigd de prefect een verbod uit.

Zelfs gecontroleerd was het onvermijdelijk dat een van de grotere takken op het dak van de gite terecht kwam, maar de schade is direct verholpen, (we hebben nog veel goede dakpannen bij de hand)
En nog geen kleine vijf uur verder is de boom helemaal ingekort én zijn een groot gedeelte van de stapeltjes sprokkelhout en ander tuinafval van het afgelopen jaar weggewerkt.

Het is niet helemaal zeker dat de boom het gaat redden, want hij was al zo goed als dood maar hij heeft op deze manier wel de grootste kans! En zo zitten we op 17 maart nog tot 's avonds heel laat achter een heerlijk kampvuurtje aardappels te poffen..

Jo met de banjo...

2010-03-14T12:54:00.000-07:00

....en Lien met de mandolien.

Mag ik jullie voorstellen aan onze wandelclub! Een tijdje geleden hadden we al eens een wandeling meegelopen en de hele tijd namen we ons voor om weer te gaan maar we vonden het aldoor te koud en/of nat en winderig. Vandaag gelukkig niet. De assosiation heet 'acceuil et nature' en wekelijks organiseren ze wandelingen en andere activiteiten. Een paar keer in het jaar is er een gezamelijke maaltijd en een keer in het jaar een vergadering. Verder organiseren ze korte reisjes en pick-nicks en zo. Wij zijn dus helemaal onder de pannen(!) Daarom zijn we vandaag ook echt lid geworden, weer een stapje integratie verder! Inderdaad iedereen is al op leeftijd en het klinkt misschien allemaal wat oubollig maar ik kan je zeggen dat het wandelen er stevig aan toe gaat: vandaag gingen we in twee groepen 10 en 14 kilometer, en dat wordt echt in een stevig tempo afgelegd. Ik durf te wedden dat maar weinig jongeren uit Amsterdam het op dit tempo vol zouden houden!

Het is een geweldige manier om alle mooie plekken van deze streek te leren kennen.

Altijd onder deskundige begeleiding!

Op deze foto staat Martin die op 11-jarige leeftijd in Frankrijk is komen wonen samen met zijn Nederlandse ouders.

Over deze (grote) groep Nederlandse emigranten uit Nederland zal ik later nog wel eens wat meer schrijven.

Ik heb er al een aantal ontmoet.

Na afloop van de wandeling drinken we in de salle des fetes een kopje koffie, chocolademelk of frisdrank

En dan eindigen we met: a la prochaine!

middag repas

2010-03-06T11:49:00.000-08:00

Het houthok zit tjokvol van alle balken uit de vloer die we de afgelopen weken allemaal verzaagd en in stukken gehakt hebben:

Een hartverwarmend plaatje vind ik zelf!
Vandaag hadden we voor het eerst weer eens een echte maaltijd buiten, in het zonnetje, zonder jas!

Op het menu stond:
Avocado met crème fraiche vooraf.
Gebakken scholletje met venkelsalade en bloemkoolgratin
Een lekker kaasplateau'tje met walnoten en een stukje appeltaart toe.
Met een lekker wijntje erbij natuurlijk!
Ik moet bekennen dat ik daarna een heerlijk dutje in de ligstoel heb gedaan...

Het blijft hier voorlopig nog wel tamelijk koud maar met veel zon en dan is de cour beschut genoeg om buiten te zitten.

16

2010-03-03T01:43:00.000-08:00

Het heeft even geduurd maar we hebben nu eindelijk een frans nummerbord op de auto! En hoewel het vorig jaar officieel is afgeschaft om het nummer van het departement in het nummer te verwerken kiezen de meeste mensen er toch voor om een '16' van de Charente te blijven voeren: zo ook wij! Ons nummer is bijna net zo mooi als dit voorbeeld:

printemps

2010-02-19T08:49:00.000-08:00

Ja! Het was vandaag heerlijk weer, we hebben zelfs buiten gegeten* en het ziet er naar uit dat het komende week nog beter gaat worden.
Ze waren best zwaar deze laatste winterse weken: het was echt te koud om te werken, maar er is nog zoveel te doen, dus dat wringt. Maar we hebben de tijd goed kunnen gebruiken om allerlei administratieve handelingen te verrichten, en die zijn er ook nog genoeg. Allemaal heel erg saai en vooral heel erg taai (Franse bureaucratie!) Dus daar val ik jullie niet mee lastig ook al zou ik er ellelange verhalen over kunnen vertellen...
Daarom maar even een aardige foto tot er weer echt iets te melden is....

Dit schilderij is van Emile Friant, een schilder die voor mijn gevoel het nog niet zo hele oude Frankrijk op een prachtige manier verbeeld.

*Ik moet wel eerlijk zijn: mèt jas aan.

Printemps

2010-02-10T10:14:00.000-08:00

Tja, en toen zaten we dus een paar dagen zonder internet (en telefoon), en dus ook geen blog. In mijn vorige stukje schreef ik over de sanibroyeur die stuk ging. Sinds die tijd zijn er nog veel meer zaken die achter elkaar stuk zijn gegaan zoals: meerdere lampen (die er waarschijnlijk allemaal tegelijkertijd zijn ingezet), de wastafel, die inderdaad al flink wat scheuren had, laat het water nu lekker op de grond lopen, en sinds de aansluiting voor de telefoon even verplaatst moest worden voor wat breekwerk heeft ook die het begeven. Gelukkig was Orange snel ter plekke om alles weer maken, hoewel er wel twee ploegen voor nodig waren! En toen hield de computer er maar helemaal mee op (gelukkig hebben we er meerdere) maar ook dat is nu al weer bijna gemaakt. De kachel is gelukkig niet stuk en dat is maar goed ook want het is hier koud. 's nachts is het onder nul en overdag wordt het maar een klein beetje warmer.
Het is tijd dat het voorjaar wordt! Goed, genoeg geklaagd!

Vandaag kwam Fabiënne bij mij op de koffie, gisteren was ik met haar meegeweest naar de 'club des aînés' (ouderen) om nog wat Galette te eten (zie elders). Haar man is voorzitter van deze club dus verwachte ik eigenlijk vooral mensen van onze leeftijd zo ergens tussen de vijftig en zestig zoals hijzelf ook is. Maar nee de hele zaal zat vol met ruime zeventigers en ouder... allemaal nog vief dat wel. Wij werden dan ook voorgesteld als "de meisjes" en dat is dan wel weer leuk.

Ik wilde voor de koffievisite natuurlijk een goede beurt maken (in Frankrijk is dat toch wel dat je iets lekkers op tafel zet) maar omdat ik natuurlijk m'n keuken nog niet echt op orde heb koos ik voor een recept wat ik een tijdje geleden op internet had gezien. Alleen had ik het niet bewaard en ik kon het niet meer vinden, dus geheel en al uit mijn hoofd:
(rode)Fruittaart zonder oven.
Snijd de korsten van wit casinobrood en bekleed daarmee een ronde schaal. Maak van een deel van (het ontdooide) fruit een coulis. Water met wat suiker, en fruit even doorkoken en pureren. (wat manadarijnen- of andere likeur erbij)
Meng het fruit door de coulis en vul de schaal met dit mengsel. Bedek met wat sneetjes casinobrood en giet nog wat coulis er overheen. Al het brood moet goed gedrenkt zijn maar het mag ook weer niet te vochtig zijn. Druk het geheel goed aan en bedek met wat folie. Commentaar: qua presentatie was het niet veel soeps maar de smaak: mmmm c'est pas mauvais eh!

bloggen

2010-02-03T06:43:00.000-08:00

Nieuw op mijn blog is, zie rechtsonder, een lijst van de blogs die ik regelmatig lees. Ze hebben allemaal voornamelijk emigratie (naar Frankrijk natuurlijk) als onderwerp of onderwerpen die daarvan zijn afgeleid.
Ik moest natuurlijk een schifting maken want ik heb er nog veel meer dan deze in mijn favorieten staan.
Ik denk dat deze een aardig beeld geven:

Franse Zaken: Voor mij hele mooie en herkenbare stukjes over de Creuse èn Amsterdam.
Days on the Clais: Een stel uit Australië, veel over hun huis en hun woonomgeving iets noordelijker van ons in de Touraine.
Ask a Frenchman: stuur een vraag in over (het wonen in) Frankrijk, Franse gewoontes, mannen en vrouwenzaken, noem het maar, op en je krijgt antwoord op de blog. Leuk, leesbaar en interessant!
Dick en France: veel over de geschiedenis van Frankrijk.
Camembert met pindakaas: al was het maar om de titel (de pindakaas dan), maar ook veel grappige, soms zelfs ontroerende verhaaltjes over het gezin met twee jonge kinderen.
Open naar Frankrijk: de dagelijkse strijd in een oude boerderij in een zeer afgelegen gebied.
De Herberg: elke dag een blog met prachtige foto's van het Bourgondische landschap.
Bellimont: nieuwe blog, oud huis, heel herkenbaar.
Entre Bas et Haute: Veel dagelijks leven.
French word a day: nu drie keer in de week, een verhaaltje van een Amerikaanse met woordverklaring en voorbeelden van taalgebruik in het dagelijks leven.
Veel plezier!

sanitair

2010-02-01T06:48:00.000-08:00

Het begon gistermiddag laat met een grote stilte....

Normaal spoelt de wc, na het drukken op een knop, met een vreselijke geraas door. Wij bezitten namelijk een SANIBROYEUR. De pot loopt dan vol water en het geheel wordt vermalen en kan dan door een dunne buis naar het riool worden gespoeld. Een enkele keer, na een lange tafelzit, is het soms noodzakelijk het proces te herhalen...
Maar dit keer was er duidelijk meer aan de hand, of liever gezegd, het was duidelijk dat hij helemaal niet meer werkte. Tien keer drukken, met de plopper en doorprikken met een daarvoor bestemde kabel. Niets kreeg hem meer aan de praat! Het is de enige werkende wc in het hele huis dus de nood kon wel eens heel hoog worden....
Nou zijn wij in de gelukkige omstandigheid dat ons dorp beschikt over meerdere loodgieters die gelukkig meer ervaring hebben met deze erg franse apparatuur dan wij, en Martin was meteen bereid om vanochtend vroeg te beginnen.
Om een heeel lang verhaal kort te maken: we hebben besloten om meteen maar een gewone wc aan te sluiten. Dat was toch al de bedoeling, maar pas op termijn. En zo bewijst het zich weer eens: een planning maken is noodzakelijk, maar verwacht niet dat je je er aan kunt houden!
Goed een nieuwe wc dus...of toch maar eerst proberen of die oude van beneden nog op te knappen is?
Het scheelt weer een rit van 20 km en voorlopig kunnen we het er wel mee doen tot we de wc boven, die uiteindelijk bestemd is voor de gasten, écht gaan inrichten met een hangcloset een fonteintje e.d.
Nou stond de oude wc al een tijdje buiten, te wachten om naar de dechetterie gebracht te worden, dus een grote schrobbeurt was wel nodig...

Daarom besluit ik de wc in bad te doen! Ik kan dan lekker schrobben en spatten en spuiten met allerlei aan daarvoor bestemde middeltjes tegen kalk en ander aangekoekt vuil.

En ik moet zeggen dat hij er als nieuw weer uitkwam!
Nu moet ik natuurlijk het bad een grote beurt geven én we moeten er nog een nieuwe bril op doen. Maar al met al zijn we toch weer een klein stukje verder...

winter

2010-01-30T02:44:00.000-08:00

En toen begon het vanmorgenvroeg weer te sneeuwen...

Dus draait het kacheltje weer overuren...

's nachts gaat de kachel uit maar we hebben we een kleine radiator die er voor zorgt dat het niet té koud is.

Toch is het 's morgens niet altijd even makkelijk om er uit te komen. En dan is het maar goed dat Jules precies weet hoe de kachel aangemaakt wordt.....

Mise en scene

2010-01-23T04:01:00.000-08:00

Omdat we nog geen tv hebben, zit ik veel te surfen. Een van m'n favoriete bezigheden is het lezen van alle blogs van mensen die net als wij naar Frankrijk zijn geëmigreerd, en als ik me echt verveel druk ik op het knopje 'volgende blog' en kom ik at random bij de meest uiteenlopende type blogs terecht...Veel Amerikaanse dames die aan 'scapbooking' doen, kitch of kunst en talloze andere vormen van expressie (koken en eten), fotografie, design, renovatie en dergelijke. Om inspiratie op te doen natuurlijk erg interessant.

Ik wilde vooral ook Franse blogs vinden omdat het goed voor m'n Frans is om veel lezen. Zo kwam ik op een blog Vosges Paris (in het Engels trouwens) met veel decoratie ideeën én met veel links naar andere, wel Franse, blogs over decoratie enzo..

Nou ben ik een rare als het aankomt op het verzamelen van dingen: ik krijg een soort van hebberigheid over me en begin dus als een gek alle links te openen, en ze als favoriet op te slaan...en natuurlijk ook de links op de links bewaar ik nadat ik ze in een oogwenk af- of goedgekeurd heb.

Voordat ik het weet heb ik een lijst van 50 blogs met de welluidende namen als 'Vage a lâme', 'Inspiration d'ocean' 'Louloubonheur'

Le style Francais is natuurlijk al eeuwen hèt voorbeeld van het goede leven, of zoals ze het tegenwoordig noemen 'shabby chic'. Op al deze blogs zijn daarvan voorbeelden te vinden: pagina' s vol met plaatjes van een geënceneerde werkelijkheid. De perfecte inperfectie...

Een deel van de makers is duidelijk designer of handelt in brocante, maar er zijn er ook die gemaakt zijn door 'doorsnee' (?) Franse dames met een huishouden, werk en gezin: en een perfect leven lijkt het wel...

vloer deel 3

2010-01-17T09:05:00.000-08:00

achterkamer

voorkamer

ex-vloer

laatste lootjes

2010-01-14T11:40:00.000-08:00

Zoals we van hen gewend zijn waren Frederic, Fabrice en hun collega vroeg aanwezig voor de allerlaatste klusjes tot de betonwagen kwam...

Binnen twee en een half uur was de vloer gestort en uitgestreken.

Op deze foto Fabrice z'n gebruikelijke charmante zelf... (klik op de foto om deze te vergroten)

winterslaap(je)

2010-01-12T02:49:00.000-08:00

Hij komt!
Donderdagochtend is het weer goed genoeg zodat de grote betonwagen uit kan rijden. Al het voorwerk is dan verricht dus niets houdt het storten van de vloer tegen.
Een klein bijkomend puntje is dat we minimaal twee dagen er niet over mogen lopen. Dus zullen we boven moeten blijven met een grote voorraad hout en proviand...Maar dat is een goede gelegenheid voor een klein winterslaapje!

L'Épiphanie

2010-01-10T07:51:00.000-08:00

L'Épiphanie, oftewel driekoningen is in Frankrijk echt een familiefeest hoewel het net als Kerst nogal ver-commercialiseert is. Ik weet niet in hoeverre het in Nederland nog echt gevierd werd, bij ons thuis aten we vroeger altijd een stuk cake met een boon erin, en diegene die de boon trof was 'koning voor een dag'. Hier zie je bij alle bakkers galettes waarin een fève (boon) of iets anders kleins zit gebakken. Natuurlijk hebben wij ook een galette gehaald en kregen de kroon meegeleverd.

Veel gezinnen hebben een eigen familiekroontje in huis wat al generaties lang gebruikt wordt. De galette is vergelijkbaar met een kerstkrans, een korst met vulling die smaakt naar amandelen, ietsje droger misschien...
In ieder geval hadden wij ook een koning voor de dag:

huisje boompje beestje

2010-01-09T05:21:00.000-08:00

Vlak onder ons raam staat een boompje waar we hele jaar door van genieten: in het voorjaar gonst het van de bijen, in de zomer komen er besjes aan die in de herfst langzaam rood worden en waarvan èlke vogel uit de omgeving zich in deze barre tijden komt laven...

Als we een onverwachte beweging maken vliegen er soms wel 10 à 12 vogels uit op!

Die ene is een merel, die kennen we in Amsterdam ook, maar wie weet wat voor soort vogel die andere is?

En dan zijn er natuurlijk ook nog de koolmeesjes en het roodborstje die zich te goed doen aan de vetbolletjes die ik her en der heb gehangen., maar die ik maar niet behoorlijk op de foto krijg...

De vloer in de achterkamer is nu bijna klaar om gestort te worden, maar ja het moet dan wel nog iets warmer worden....

Op deze foto is goed te zien waarom dit een 'broodjesvloer' heet! In de voorkamer is de afgelopen dagen hard gewerkt om alles egaal te krijgen. Daarvoor moesten muurtjes gesloopt en uitstekende stukken steen weggebikt worden. Daarna wordt er een hele lading split van kalksteen op gestort wat noodzakelijk is voor de vochthuishouding.

De verwachting is dat het hier na dinsdag weer een flink stuk warmer wordt zodat we misschien zelfs kunnen beginnen met het storten van het beton!

een gat en stapels

2010-01-04T23:50:00.000-08:00

Gisteren klokslag zeven uur ging bij ons de wekker af, want het was 'vloerdag' De artisans kwamen de vloeren slopen ter voorbereiding op het leggen van de betonnen vloer. We staan de laatste tijd steeds laat op (vakantiegevoel) dus dat was wel even slikken! Daarvoor waren we alvast aan de vloer van de 'voorkamer' begonnen want die willen we bewaren en voor de gite gebruiken.

Dus wilden we eerst het laatste restje vloerdelen loskrijgen voordat de professionals het van ons overnemen...Ik zaag de afgekeurde vloerdelen in stukken voor in de kachel.

En bewaar de rest van de goedgekeurde planken op de vliering van de zomerkeuken.

Om negen uur precies begonnen de jongens aan de vloer in de achterkamer (waar de cave onder zit) en binnen no time lagen alle planken eraf, waren alle posten verwijderd en konden ze met de sloop van de balken beginnen....

Vooraf hadden we een rondje door het huis gemaakt om alles nog een keer te bespreken, een van de vragen was of we de drie cheminees wilden behouden (zodat ze er voorzichtig mee zouden doen...) Nou is het één marmeren en twee namaak marmeren en die laatste zijn we van plan te vervangen. Maar toen ze aan het werk waren werden we geroepen:

Onder de verf blijken nog echte oude kalksteen cheminees te zitten! Niet te geloven, maar ja ze hebben in dit huis wel meer aangeprutst moet ik zeggen. In ieder geval kan onze dag niet meer stuk!!

Ondertussen lag de tuin al voor de helft vol met vloerdelen en moesten we beslissen wat we met de balken aan zouden moeten..Hoewel flink aangevreten: een eiken balk van 5 meter lang is een waardevol item. Maar niet te tillen (min. 200 kilo), en niet op te slaan en amper voor andere zaken te gebruiken. Dus werd in overleg besloten om ze in handzame stukken te zagen zodat wij er de komende tijd van kunnen stoken...
Nu zitten we alleen nog met één kleinigheidje, of liever gezegd twee kleinigheidjes. Gisteren vloog er opeens iets door de kamer heen, er bleken nog vleermuizen in de kelder te huizen. Verstoord vliegen ze nu door de benedenverdieping, ik hoop dat we het voorelkaar krijgen dat ze zich 'als vanzelf' weer terugtrekken in de kelder op het moment dat de nieuwe balkenlaag afgedekt gaat worden...

volgende project

2010-01-02T04:07:00.000-08:00

Dit weekend kan ik nog een wasje draaien maar daarna moet deze ruimte ook leeg zijn want maandag a.s. komt Monsieur Ducoret (Laurent) om aan de vloer te beginnen....Heel spannend!! We waren dus precies op tijd klaar met alle muren en, precies zoals hij beloofd had, kwam hij nog even langs om te overleggen.

Wat dat betreft moet ik zeggen dat we alleen maar goede ervaringen hebben, niets geen 'franse slag'!

Als alles goed gaat hebben we over twee weken een volledig nieuw gelegde geïsoleerde betonnen vloer.

Daarna kunnen we zelf weer verder met het leggen van de vloerverwarming, maar zover zijn we nog niet...

afbraak muren

2010-01-01T01:57:00.000-08:00

We zijn nu bijna zover; de alle muren liggen om! Er rest ons alleen nog een houten wand, maar daarvoor moet eerst de electra omgelegd worden.

afbraak muren vervolg

2009-12-29T01:10:00.000-08:00

Nee we zijn nog niet klaar, maar wel bijna! Op dit plaatje is te zien wat er allemaal om moet (rood gekleurd)

sloopwerk

2009-12-24T02:03:00.000-08:00

De afgelopen dagen hebben we flink kunnen doorwerken. We hebben ongeveer de helft van de muren om gekregen. En dat lijkt heel veel maar het sloopwerk is nog de minste moeite.

Al het puin wegkrijgen kost meer zweet en vooral tijd want alles moet in de aanhanger naar de dechetterie in Champagne Mouton (4 km.)

En dat doen we altijd graag omdat we dan Max weer even zien: Max is maximaal in omvang, in vrolijkheid en in warmte!

Vandaag houden we even een rustdag.
Het is per slot van rekening kerst! We zijn uitgenodigd voor een borrel bij Mike en Ann, in een dorpje verderop. Dan kunnen we morgen weer verder werken en zaterdag op naar de volgende borrel, dit keer bij Linda en Andy, want de Britten vieren hier kerst op z'n engels, veel bijelkaar en veel drinken....

winterse dagen

2009-12-17T11:37:00.000-08:00

En toen werd het ook hier toch echt winter...De afgelopen dagen was het al flink afzien door de lage temperaturen en de straffe wind, vanmiddag begon het te sneeuwen en dat ging ook nog wel even door...Maar het werd niet alleen winter door de sneeuw want de kerstversiering werd overal opgehangen. Op onze (prive) parkeerplaats staat altijd een grote boom. De gemeente plaatst hem daar en zorgt ook voor versiering en lichtjes, maar toch voelt het net alsof het onze boom is!

Ik stond al dagen op de loer om een foto te maken van het optuigen want ik wilde jullie graag voorstellen aan Fifi. Maar hij wilde niet op de foto want hij is te bescheiden. Dus hier toch maar een waar hij maar een klein beetje op staat.

In Nederland zijn er straatvegers: wij hebben Fifi, in Nederland is er de plantsoenendienst: wij hebben Fifi. 'Rijks'gebouwen: Fifi, en ga zo nog maar even door.

Over het opsieren van alle takken en bomen doet hij wel dagen want met iedereen moet natuurlijk ook even een praatje gemaakt worden!

Het voelt ook als echt winters omdat ik m'n eerste echte 'Christmas Dinner' achter de rug heb.

Christmas dinner? zijn we dan naar Engeland geëmigreerd? Nee, maar er is hier zoals ik al eerder schreef, een grote Engelse gemeenschap. En al die Engelse dames (en een enkele heer) zijn te dik van het goede franse leven en volgen de 'Slimmersclub' waar ik ook m'n aerobics bij doe.

Vandaag was het diner, gecombineerd met de uitreiking voor de meeste kilo's verloren, het beste doorzettingsvermogen e.t.c.

Het was erg gezellig en ik viel met m'n neus in de boter want de journaliste van de Charente Libre die er was, had geen camera bij zich (eigenlijk was ze ziek dus het is haar vergeven) Ik heb dus een serie foto's gemaakt waarvan er een van de prijswinnaars geplaatst gaat worden.

De komende twee weken waarschijnlijk geen blog want het echte werk gaat nu beginnen: alle muren van de begane grond moeten eruit!

Hier alvast een foto van het beginnetje:

wandelkaart

2009-12-12T03:54:00.000-08:00

Gisteren heb ik nog even een lekkere lange wandeling gemaakt, want de komende dagen wordt het koud, naar weer! Zo langzamerhand ken ik natuurlijk de meeste wandelroutes in de directe omgeving. De bestrate hoofdwegen, maar ook de kleinere 'sentiers' (paadjes): ik heb de meesten al een keer gelopen. Ik doe het nu zonder kaart, want zelfs al kom ik op plaatsen die nieuw voor me zijn, de manier waarop de wegen het gebied doorkruisen heb ik goed in m'n hoofd zitten. Het is zelfs al eens voorgekomen dat ik een andere geheel onbekende afslag nam en toch goed kon berekenen waar ik dan zo een beetje uit zou moeten komen...en dat klopte! En dat voor iemand die na 50 jaar in Amsterdam wonen daar nog altijd de weg kwijt kon raken. Natuurlijk zijn er nog altijd vele vertakkingen die verderop liggen die ik nog kan gaan ontdekken. Het is een oneindig groot wandelgebied en ik verheug me dan ook op het voorjaar!

Ik vertrok dus om half twee, direct na de lunch. Ik had me voorgenomen drie uur te lopen. Het eerste deel was bekend terrein, hoewel ik deze route pas één keer eerder, midden in de zomer, gelopen had. Nu scheen de winterzon met een temperatuurtje van zo'n 11/12 graden maar wel met een straffe wind. Het eerste deel van de route was lekker beschut en na een uur heb ik nog even een kwartiertje heerlijk zitten zonnen. Het is pas sinds deze week dat de bomen hier hun blad hebben verloren, toch wordt het nooit helemaal kaal omdat veel bomen met groenblijvende klimop begroeid zijn. Op een zeker moment zag ik nog een libelle en ik meende zelfs een vlinder te zien, maar dat had ook een blaadje in de wind kunnen zijn...

Halverwege lag ik precies op schema: maar de weg terug had ik al vaker gedaan.....dus besloot ik om toch maar een andere route te nemen. Misschien niet echt verstandig: het is een wilder gebied met meer bossen dan dichter bij huis en ik had hier dus nog geen referentiepunten... En als de zon dan achter de bomen verdwijnt, het koud wordt en je je bedenkt dat je geen mobiel bij je hebt (vaak toch geen bereik) krijg je het toch wel even benauwd! Maar m'n richtingsgevoel heeft me ook nu weer gered en na drie uur wandelen was ik weer moe maar voldaan thuis.

Gisteravond heb ik mijn ervaring van die wandeling verwerkt in mijn nieuwe project: een interactieve wandelkaart.
Speciaal voor onze toekomstige gasten zet ik alle wandelingen in de omgeving (en verder weg) op een website. Ik maak een omschrijving -lengte, zwaarte - met foto's en en apart te downloaden kaart. Je kunt dan kiezen uit korte, lange of thematische wandelingen. Verder kun je op deze site ook nog informatie vinden over andere sportieve activiteiten, streekinformatie, restaurants e.d. met natuurlijk directe links naar andere websites die je vakantie nog meer kunnen veraangenamen...

Ik kwam op dit idee omdat ik bij de meeste gites waar wij logeerden altijd zo'n mandje aantrof met daarin, vaak verouderde, foldertjes: heerlijk romantisch maar weinig practisch.

Hier alvast een plaatje.

De knoop doorhakken

2009-12-09T01:22:00.000-08:00

Het was moeilijk, maar we hebben een keuze gemaakt: geen warmtepomp, geen cv op houtblokken, maar een cv op bois granulés (pellets) Het geeft veel meer comfort dan houtblokken: geen gehak en gezaag. Bovendien blijft de kachel gewoon branden, want het vullen gaat helemaal automatisch. We krijgen (nou ja, krijgen...) dan een hele installatie. De ketel komt in de bijkeuken te staan en de opslag in de garage.

De bois granulés -pellets, worden door een grote vrachtwagen met tonnen tegelijk aangevoerd (genoeg voor een heel stookseizoen) De pellets zijn gemaakt van geperst houtafval. Dit is een zeer duurzame manier van verwarmen en millieuvriendelijk want er komen weinig tot geen gassen vrij! De aanschaf van de installatie is goedkoper dan een warmtepomp, maar het verbruik is weer iets duurder dan gewoon houtblokken. Behalve ons eigen gemak (we worden er ook niet jonger op) is ook de verkoopwaarde van het huis een belangrijk argument geweest.
Maar er zijn meer redenen:
- Onuitputtelijke bron, dus zekerheid van beschikbaarheid. Vooral door het al of niet "economisch gestuurde" schaarser worden van buitenlandse brandstoffenleveranciers (gas- en olielanden) bieden pellets een zeer goed alternatief.

- Optimaal gebruik van reststromen. Het hergebruik van reststromen zoals houtsnippers, zaagsel en houtkrullen voorkomt dat deze stromen als afval worden gestort. Door ze als brandstof te gebruiken worden ze nuttig ingezet, wat positief voor milieu en economie.

- Minder risico’s tijdens transport. Milieuvervuiling als gevolg van lekkende olieopslag tanks en gasleidingen, valt bij het gebruik van pellets als brandstof weg. Ook het gevaar van explosies, brand en grondwaterverontreinigingen is bij de opslag van deze brandstof in vergelijking met de fossiele energiedragers beduidend minder.

wordt vervolgd!

naam

2009-12-03T13:41:00.000-08:00

Laatst vroeg iemand aan mij "waarom Bene est" en niet Chez nous of iets dergelijks. Als je net een huis gekocht hebt moet je gaan nadenken over een naam. Vele namen zijn de revue gepasseerd: Le Jardin secrete, L'imagier en ja ook Chez Jeanne (Maar dan krijg je misschien toch wel een verkeerd idee)
Nou schijnt het zo te zijn dat Karel de Grote (Middeleeuwen) veel in deze contreien was. Er vonden toen allerlei belangrijk gebeurtenissen en vooral grote gevechten plaats. Tevreden als hij was met de medewerking van de bevolking van Benest kende hij hen een aantal privileges toe zoals de vrijstelling van belasting en de bouw van een kerk. Het schijnt dat hij toen deze uitspraak heeft gedaan: Benest, Bene est. 'Het is goed'
Maar dit alles is een legende.....

chanson francais

2009-11-29T01:31:00.000-08:00

Dit wil ik jullie niet onthouden:

Foux Da Fa Fa

Grote stad

2009-11-27T00:35:00.000-08:00

Deze week waren we een dagje in Angouleme. Bene est ligt precies in het midden van drie grote steden: Poitiers, Limoges en Angouleme, allemaal op een uur rijden te bereiken. Eigenlijk wilden we naar La Rochelle, deze stad ligt iets verder weg maar ligt wel mooi aan de kust en dus uitermate geschikt om een verjaardagsmaal te nuttigen. (Het is potdorie deze week al weer 54 jaar geleden dat ik op de wereld kwam...) Maar helaas gooide een klein ongelukje roet in het eten: een steentje in de ruit waarvoor we (verzekeringswijs) naar Angouleme moesten om dit te verhelpen.

Angouleme is zeker geen wereldstad, er wonen in de stad zelf 46.324 inwoners en dus ongeveer vergelijkbaar met een stadje als Middelburg (de agglomeratie niet meegerekend)

Net als de eerste keer dat we hier waren was er een demonstratie gaande. Poitou- Charentes is van oorsprong een links stemmende regio en de inwoners komen nog altijd op voor hun rechten. We hebben niet achterhaald waarvoor of waartegen deze demonstratie was opvallend was wel het aantal jongeren en gepensioneerden...

Behalve een beetje slenteren en de sfeer van de stad opgesnuiven en wat windowshoppen hebben we niet veel gedaan. De stad heeft enerzijds een sfeertje van de jaren 60/70, anderzijds is er zoveel jeugd aanwezig dat er een jonge levendige sfeer heerst. Toch is er iets aan de hand in deze stad -en misschien ook in andere Franse steden- Er is een flinke groep jongeren die zich zichtbaar heeft afgezonderd: zij zijn 'alternatief' gekleed (Goticachtig) en zwerven -soms met grote honden- over de straat en bedelen. Van sommigen is duidelijk dat ze echt dakloos zijn, maar ik had het idee dat er ook jongeren waren die gewoon nog bij papa et maman wonen maar het bedelen zien als een 'subcultuuruiting'

Nou is het leven in Frankrijk voor deze jongeren natuurlijk heel erg zwaar: de Charente kent een zeer hoge werkloosheid en de prijzen van woonruimte, voeding en kleding liegen er niet om. Het is dus niet vreemd dat dit is ontstaan...

Het is wel belangrijk om te vermelden dat de stad ondanks dit fenomeen heel relaxed is. Een dergelijke situatie in Amsterdam zou leiden tot agressieve situaties maar daar is hier absoluut geen sprake van! Zelfs toen het plein voor het Hotel de Ville volstroomde met scholieren bleef het allemaal best gemoedelijk...

Vanuit het Relais de Alsace waar we aten hadden we precies uitzicht op dit gebeuren.

Het kwam goed uit dat we daar konden eten want ik eet al zolang als ik me kan herinneren zuurkool op m'n verjaardag en in dit restaurant stond een heerlijk Choucroute garnie op het menu! En toch, na de lunch en nog een kort wandelingetje had ik het wel gehad. De grote stad is me te druk, ik zit liever in de rust en stilte van m'n eigen 'Bene est'!

au plain soleil

2009-11-18T08:03:00.000-08:00

Vandaag is het 18 november en het weer is zo mooi dat we buiten kunnen eten ! Daar hebben we dus dan maar uitgebreid gebruik van gemaakt...

Dat mocht ook wel na gisteren want toen hadden we een klusje tussendoor: het oud ijzer werd opgehaald en we hadden nog een oude olietank staan. Die moest er dus 'even' uitgehaald worden... Door z'n gewicht en z'n half ronde vorm was het een hele klus om hem door de binnenplaats en door de gang naar de voorkant te krijgen.

Daar werd hij vanmorgen vroeg opgehaald. Nog even een heikel moment want de telefoondraden zaten maar een paar centimeter hoger....

2009-11-11T04:56:00.000-08:00

Vandaag is het 11 november, de herdenking van het tekenen van de wapenstilstand aan het einde van de 'grote oorlog'- de eerste wereldoorlog. Ik was al door meerdere dorpsgenoten gevraagd of we wel aanwezig zouden zijn. "Iedereen is er en na de plechtigheid drinken we een glas in de salle des fêtes"

Ook in Frankrijk wordt er veel aandacht geschonken aan het betrekken van jongeren bij deze herdenking. En hoewel er in ons dorp niet heel veel kinderen wonen waren er toch een aantal aanwezig.

Dat het ook door hen als iets belangrijks wordt gezien bewijst de foto van dit kleine meisje:

vol trots loopt ze na de bloemlegging terug naar haar ouders...

In de salles des fêtes is het lekker warm, met de keuze uit cognac, ricard of pineau om het nog warmer van te krijgen (het is dan om 12 uur in de middag). Het publiek is goed gemelangeerd er zijn Fransen én Engelsen aanwezig. Maar natuurlijk was het ook hùn wapenstilstand. Nederland was in die tijd neutraal, daarom wordt er in Nederland geen aandacht aan besteed, maar toen ik in mijn eigen familie-archief zocht vond ik nog deze foto: met daarop Johannes Eldermans en familie. De foto is gemaakt na het uitroepen van de algehele mobilisatie in 1914 (zie het bordje) Ze wisten toen nog niet dat ze niet echt in de oorlog verwikkeld zouden raken, dus dit was ook voor hen een serieuze aangelegenheid.

2009-11-07T13:35:00.000-08:00

Op 1 november, is het in Frankrijk Toussaint ofwel Allerheiligen. Le Jour des Morts - Allerzielen - is op 2 november. Van oudsher brengen de Fransen op deze dag een bezoek aan het kerkhof om bloemen (meestal chrysanten) op het graf van hun dierbaren te leggen. Ook nu nog wordt dat veel bij ons gedaan. Het maakt het kerkhof een stuk mooier met al die verse bloemen. We hebben best een groot kerkhof in Benest omdat de commune met alle omringende hameau's aardig groot is. Het geeft een raar gevoel daar rond te lopen: zal ik hier ook ooit eens komen te liggen?

Een bijkomend voordeel van dit alles is dat na 2 november de bloemen goedkoper de deur uit gaan...Dus staan er bij ons nu twee potten met chrysanten aan weerszijde van de deur.

punt

2009-11-03T06:11:00.000-08:00

Na 8 (acht!) maanden heen en weer rijden met de aanhangwagen, zijn we dan nu per 1 november helemaal over...We hebben afscheid genomen van familie, vrienden en buren en laten Amsterdam en de rest van Nederland (waarschijnlijk wel) voorgoed achter ons. Het huis is weer klaar om verhuurd te worden (de woningbouw-vereniging zal er een echt sociale huur voor gaan vragen van over de duizend euro per maand), en wij zijn nu eindelijk zo ver om met het echte werk te beginnen. Als eerste komt het isoleren van de zolder aan de beurt. Alle materialen hebben we al in huis dus we kunnen direct aan de slag. Als eerste gaan we met kippengaas de openingen tussen de muur en het dak afsluiten.

Het gaas houdt ongedierte tegen maar sluit niet geheel af, wat goed is voor de ventilatie! In juni hadden wij een steenmarter op zolder, en echt, dat willen we noooit meer... Wat een lawaai kunnen die beestjes maken!

Voordat de echte koude invalt, het is nu uitzondelijk warm voor de tijd van het jaar, moet de zolder af zijn.

verzamelwoede

2009-10-24T08:20:00.000-07:00

Het zoeken van walnoten, hazelnoten en tamme kastanjes begint een beetje uit de hand te lopen, althans volgens Ruud. Maar als man (jager) snapt hij natuurlijk niet de opwinding die wij vrouwen (verzamelaars) voelen als er zomaar allerlei etenswaar voor het rapen op de grond ligt..Het is echt geen hebberigheid en er is genoeg voor iedereen! We volgen een vaste route waarop zich de verschillende bomen bevinden en nadat wij een boom achter ons hebben gelaten ligt de grond na een klein uurtje al weer vol, zeker als het, zoals nu, een klein beetje waait. Vandaag kon zelfs de stromende regen ons niet weerhouden, maar gelukkig was het niet koud. Onderweg kwamen wij langs de petanquebaan waar andere mensen met andere bevliegingen ook in dezelfde regen bezig waren....

Brrr

2009-10-19T08:19:00.000-07:00

Na een kort weekje in Amsterdam om in te pakken en de voorlaatste rit met spulletjes over te brengen naar Benest zijn we teruggekeerd in de kou....Het weer is eigenlijk nog prachtig, 's morgens een klein beetje bewolking, met nog steeds een heerlijk stralend zonnetje! Maar 's nachts vriest het al wat. Meteen merken we het gemis aan een behoorlijke verwarming. Eigenlijk zijn we nog helemaal niet winterklaar! De schoorsteen moet nog geveegd want pas dan kunnen we de houtkachel aansluiten. We hebben hout gekocht maar dat moet nog opgehaald en in het juiste formaat gezaagd en gehakt worden... En de zolder moet nog geïsoleerd worden. Tot die tijd ligt de poes op een stoel tegen een kruik aan en hebben we zelf ook een kruik in bed.
Eind van deze maand loopt ons huurcontract in Amsterdam af, we zijn dan in ieder geval klaar met het heen en weer rijden en kunnen ons helemaal op het huis storten.

Bij thuiskomst lag er weer een cadeautje op ons te wachten: een pompoen van de buurvrouw. Vergis je niet in de grootte, de doorsnee is zeker 30 cm.
Gelukkig konden wij weer wat buren blijmaken met een lading tamme kastanjes.

eten uit de muur

2009-10-10T11:56:00.000-07:00

In Amsterdam loop je naar een snackbar, je gooit een euro in de gleuf en je trekt een kroket of frikandel uit de muur. Kant en klaar eten.
In Benest loop je de hoek om en daar staat een walnotenboom of groeien de bramen langs de kant van de weg, de grond onder de appelboom aan het eind van de weg ligt vol met appelen en er staan zelfs verschillende tamme kastanjebomen waarvan elke seconde een schil op de grond valt...
......eten uit de muur, kant en klaar eten....

A very British affair

2009-10-04T02:52:00.000-07:00

Omdat wij de eerste week na het tekenen van het koopcontract nog niet in ons huis konden (geen electra) logeerden we een tiental dagen bij Linda en Andy, die schuin aan de overkant van ons wonen en een B&B runnen.
Daardoor hebben we binnen no time een flink aantal ex-pats en vakantiebewoners leren kennen. Van de ca. 360 inwoners van Benest - dat is Le Bourg plus omliggende hameautjes - zijn er meer dan 100 niet frans/engels. Voor ons betekent dit dat we eigenlijk in twee nieuwe gemeenschappen moeten integreren! Gelukkig zijn de britten net zo verwelkomend als de fransen..
Vandaag was ik even in La Charette, het restaurant/de bar van Benest, en het middelpunt van deze gemeenschap. De bar wordt gerund door een Engels echtpaar die er eigenlijk meer een restaurant van hadden willen maken, maar hun prijzen zijn te hoog, en de behoefte aan een plek voor een glas en een praatje is gewoon groter...Het is dus vooral een bar waar je 's middags even een wijntje drinkt. Britten in het buitenland hebben veel behoefte 'entertaining', een maaltijd en een borreltje onder elkaar en zijn daardoor als het ware aan elkaar overgeleverd. Mensen uit verschillende klassen die in Engeland elkaar straal zouden negeren zitten hier aan één tafel en zijn (soms) de beste vrienden geworden. Nou was ik in Nederland een vervent kijkster van talloze BBC-programma's met daarop engelse sit-coms zoals only fools and horses, one foot in the grave en soaps zoals east-enders en heel vroeger coronationstreet. Als ik zo tussen mijn nieuwe Britse vrienden zit te kletsen, en geniet van de snelle woordwisselingen en de typische humor voelt het alsof ik midden in mijn favoriete televisieprogramma zit....M. lijkt met z'n grijze baard en zonder tanden precies op de zeeman uit only fools and horses: en was inderdaad zelf ook zeeman! B. en A. zijn zo weg komen lopen uit de serie grumpy old men. R. zou kunnen doorgaan voor een van eastends boeven. A. is een academicus en doet me denken aan de geweldige serie 'waiting for god', en ga zo nog maar even door!