poelepetaat

Zo, kerstmis zit er weer op! Mensen die me kennen weten dat ik er niet veel om geef...sterker nog, ik slaak altijd weer een zucht van verlichting als het januari is. (lekker weer op weg naar het voorjaar) Van huis uit heb ik het ook niet echt meegekregen: tegen alle overdaad besloot mijn moeder al vroeg om op kerstdag, bij wijze van protest, alleen stampot te eten en dat heb ook ik er (jaren) in gehouden. 
Nu alleen oudejaarsavond nog...in Nederland was dat voor mij ook geen succesnummer. Het geweld en het lawaai van het vuurwerk, de stank...nee, geef mij Frankrijk maar: geen gillende keukenmeid te bekennen. Nou is Kerstmis hier eigenlijk nog een graadje erger dan in Nederland, een echt familie gebeuren maar wel met heel, heeel veel eten (en drank). Oesters, foie gras en champagne, ook (zelfs) mensen met weinig te besteden geven in mijn ogen bespottelijke bedragen uit aan eten drank en decoraties. Maar in een klein dorp als het onze is het veel makkelijker om het te negeren. Op oudejaarsavond wordt alles nog eens dunnetjes over gedaan. Maar hier in ieder geval geen vuurwerk! Wel uit eten met vrienden, of naar de reveillon georganiseerd door het comité des fêtes. Reken erop dat een maaltijd je daar minimaal 60 euro gaat kosten en in restaurants makkelijk het dubbele....
Vorig jaar aten we op oudejaarsavond met Franse vrienden, dit jaar zullen we het jaar uitluiden met Nederlandse vrienden. Dus stond ik gisteren de hele dag in de keuken: eerst de lunch, boudin blanc met appeltjes en een mâche met sinaasappel salade. Daarna heb ik een blanquette de veau gemaakt die ik invries voor oudejaarsavond en als laatste heb ik een pintade/poelepetaat ofwel parelhoen voor gisteravond. Zachtjes aanbraden met witte wijn, knoflookteentjes en dragon. Heel simpel met gestoomde brocoli en polenta... in al zijn bescheidenheid bijzonder lekker!

recept blanquette  recept parelhoen

Maar gisteravond waren we dus met z'n tweetjes, gewoon in ons oude kloffie:

een mooi tafelkleed

Ruud ontdekt wat we eten

de afwas laten we even staan

Ruud port het vuurtje nog even op

...en Jeannet doet een dutje

En als muziek hadden we gonzales en gonzalez